Οι υπουργοί Περιβάλλοντος της ΕΕ, υπό την προεδρία του Γιάννη Μανιάτη και με σχετική εισήγηση της Κομισιόν, αποφάσισαν να επιτρέψουν σε όσες χώρες το επιθυμούν την καλλιέργεια Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών.

Η απόφαση των υπουργών Περιβάλλοντος, όπως αναφέρεται στην «Αυγή», προβλέπει πως όσες χώρες δεν θέλουν θα έχουν τη δυνατότητα να επικαλεσθούν λόγους δημοσίας υγείας, δημόσιας τάξης, προστασίας του περιβάλλοντος, ακόμη και λόγους χωροταξίας, ώστε να απαγορευτούν οι καλλιέργειες αυτές.

Η απόφαση των υπουργών Περιβάλλοντος αναμένεται να υιοθετηθεί οριστικά στο τέλος του έτους. Σημειώνεται πως, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν σε πολλές περιοχές όπου επιτράπηκε η καλλιέργεια μεταλλαγμένων, είναι πρακτικά αδύνατο να περιοριστούν οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί σε ένα γεωγραφικό χώρο, καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διάφορα προϊόντα όπως σε ζωοτροφές ή ακόμη και σε τρόφιμα για τους ανθρώπους (αλεύρι, κονσέρβες, είδη ζαχαροπλαστικής, μπισκότα κ.λπ.).

Η κοινοτική συνθήκη επιβάλλει την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών/προϊόντων σε όλες ανεξαιρέτως τις κοινοτικές χώρες που δεν διαθέτουν κανένα μέσον άμυνας. Επίσης τίθεται πάντα και το ζήτημα της «μόλυνσης» καλλιεργειών από μεταλλαγμένους σπόρους. (…) Ενάντια στην καλλιέργεια των μεταλλαγμένων μέχρι σήμερα ήταν οι Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία και το Βέλγιο. Ωστόσο από τους τέσσερις αρνητές, που με βέτο είχαν μπλοκάρει τις διαδικασίες για αρκετό καιρό, τελικά έμεινε μόνο ένας και συγκεκριμένα το Βέλγιο. (…) Πλέον το κάθε κράτος μέλος θα μπορεί να συνομιλήσει με τις πολυεθνικές των μεταλλαγμένων ώστε να εγκρίνει την καλλιέργεια των δικών τους οργανισμών.

Σύμφωνα με την «Αυγή» ήδη τέσσερις γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί έχουν λάβει την έγκριση καλλιέργειας τους στο ευρωπαϊκό έδαφος. Πρόκειται για το καλαμπόκι ΜΟΝ810 της Monsanto, δύο ακόμη καλαμπόκια, το ΒΤ176 και Τ25, καθώς και μία ποικιλία πατάτας, η Αμφλόρα. Άλλες μεγάλες αμερικανικές πολυεθνικές τροφίμων, όπως η Ντοπόν ντε Νεμούρ, έχουν υποβάλει αιτήσεις έγκρισης για καλλιέργεια επτά ακόμη μεταλλαγμένων φυτικών οργανισμών. [ TVXS ]

  Ένα πρωτοποριακό τρόπο βρήκε ένας 27χρονος δάσκαλος θρησκευτικών στο Ιράν για να ενθαρρύνει τους μαθητές του να προσεύχονται. Ο Ακμπάρ Ριζάιε έφτιαξε το ρομπότ που προσεύχεται. Το ρομπότ γονατίζει και απαγγέλλει σιιτικές προσευχές. Το όνομά του ρομπότ είναι Βελντάν, που με βάση το Κοράνι σημαίνει Νέος του Παραδείσου.

Η κατασκευή του βασίστηκε σε ένα εκπαιδευτικό ρομπότ κορεατικής εταιρείας. Για την απαγγελία των προσευχών χρησιμοποιήθηκε η φωνή ενός νεαρού ψάλτη. Οι μαθητές του δασκάλου εμφανίζονται ενθουσιασμένοι. Ο Βελντάν απαγγέλλει όλα τα είδη των καθημερινών προσευχών. Οι σιίτες προσεύχονται υποχρεωτικώς τρεις φορές την ημέρα. Ο εκπαιδευτικός θέλει να φτιάξει κι άλλα τέτοια ρομπότ, έτσι ώστε όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά να διδαχθούν την προσευχή με αυτό τον τρόπο. [ Euronews ]

Σχόλιο: Επιστήμη vs θρησκεία, σημειώσατε... τι;

  Μετά την υπογραφή του ομοφοβικού νόμου στην Ουγκάντα που ποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία και επιβάλλει ακόμη βαρύτερες ποινές στους ομοφυλόφιλους, εφημερίδα δημοσίευσε τα ονόματα 200 πολιτών, οι οποίοι στην πλειονότητά τους δεν είχαν δημοσιοποιήσει τη σεξουαλική τους ταυτότητα.

Συγκεκριμένα, η εφημερίδα «Red Pepper», μία ημέρα μετά την ψήφιση του νόμου που προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή, δημοσίευσε λίστα με 200 ονόματα ομοφυλόφιλων καθώς και φωτογραφίες gay ατόμων. Χαρακτηριστικός είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος «Εκτεθειμένοι», με σαφή την πρόσθεση στοχοποίησής τους.

Ανάμεσά τους βρίσκεται ένας γνωστός γκέι ακτιβιστής, ο Πέπε Τζούλιαν Ονζιεμά, ο οποίος είχε ταχθεί από την αρχή κατά της ψήφισης του νόμου, λέγοντας ότι υποδαυλίζει τη βία ενάντια στους γκέι. Η λίστα περιλαμβάνει επίσης ένας σταρ της hip-hop στη χώρα και έναν καθολικό ιερέα. Δεν είναι η πρώτη φορά που εφημερίδα δημοσιεύει λίστα με ονόματα ομοφυλοφίλων. Όπως αναφέρει ο «Guardian», το 2011, μια άλλη εφημερίδα της χώρας είχε δημοσιεύσει ονόματα ομοφυλόφιλων με αίτημα την εκτέλεσή τους, ενώ λίγες μέρες αργότερα ένας ακτιβιστής δολοφονήθηκε, επειδή το όνομά του ήταν στη λίστα.

Σημειώνεται ότι, ο νέος νόμος που ψήφισε ο πρόεδρος της Ουγκάντα κατά των ομοφυλόφιλων απαγορεύει το σεξ με άτομα του ιδίου φύλου, προβλέποντας ακόμη και ισόβια φυλάκιση. [ Το Κουτί της Πανδώρας ]

  Μία στις 14 γυναίκες στον κόσμο (ποσοστό περίπου 7%) υφίσταται σεξουαλική βία από κάποιον άλλον άνδρα, πέραν του συζύγου ή του συντρόφου της, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη διεθνή επιστημονική έρευνα. Τα περιστατικά σεξουαλικής βίας ποικίλουν πολύ από περιοχή σε περιοχή και τα περισσότερα γίνονται στην Αφρική, όμως και στην Ευρώπη κάθε άλλο παρά σπάνιο είναι το φαινόμενο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Νάιμαχ Άμπραχαμς του Νοτιοαφρικανικού Συμβουλίου Ιατρικών Ερευνών, που έκαναν τη δημοσίευση στο διεθνούς κύρους ιατρικό περιοδικό «The Lancet», μελέτησαν στοιχεία από δεκάδες χώρες του κόσμου, αξιολογώντας όλες τις δημοσιευμένες μελέτες πάνω στη σεξουαλική βία εδώ και 13 χρόνια.

Η περισσότερη σεξουαλική βία συναντάται στην κεντρική υποσαχάρια Αφρική, με «πρωταθλήτρια» τη Δημοκρατία του Κονγκό (21%) και ακολουθούν η Ναμίμπια, η Ζιμπάμπουε και η Ν. Αφρική (από 17,4%), ενώ υψηλά είναι τα ποσοστά (16,4%) στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Οι λιγότερες επιθέσεις καταγράφονται στην Ινδία και το Μπαγκλαντές (3,3%), καθώς και στη Β. Αφρική και την Τουρκία (4,5%). Στην Ευρώπη, περισσότερα περιστατικά σεξουαλικών επιθέσεων καταγράφονται επισήμως στη Δυτική Ευρώπη, με μεγαλύτερα ποσοστά (11,5%) στην Ελβετία, την Ισπανία, τη Σουηδία, τη Βρετανία, τη Δανία, τη Φιλανδία και τη Γερμανία. Μικρότερα εμφανίζονται τα ποσοστά στην Κεντρική Ευρώπη (10,7% σε Τσεχία, Πολωνία, Σερβία) και ακόμα λιγότερα στην Ανατολική (6,9% σε Λιθουανία και Ουκρανία).

  12 χρόνια μετά τη συμφωνία ΕΕ – Ελβετίας περί ελεύθερης διακίνησης πολιτών οι Ελβετοί αποφάσισαν με οριακή πλειοψηφία πως επιθυμούν να μπει φρένο στην είσοδο ξένων εργαζομένων στη χώρα τους.

Το 23% των εργαζομένων στην Ελβετία προέρχονται από άλλες χώρες με την μεγαλύτερη αριθμητικά ομάδα να είναι από την Ιταλία και την δεύτερη μεγαλύτερη από την Γερμανία. Η Ελβετία είναι μετά το Λουξεμβούργο, η χώρα με το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό αλλοδαπών εργαζομένων. Με 50,3% το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας κρίθηκε με μικρή διαφορά υπέρ του «ναι». Η πρόταση που υπερψηφίστηκε προβλέπει να θεσπιστεί αριθμητικό όριο στους μετανάστες που θα μπορούν να λαμβάνουν άδεια εργασίας και παραμονής στην Ελβετία.

Ο Γερμανός Φραν Βάλτερ Στάινμαγιερ είπε ότι η Ελβετία ψήφισε εναντίον των δικών της συμφερόντων. «Πολύ απλά γιατί η Ελβετία ζει από τη φήμη της ως μια ανοιχτή χώρα στη μέση της Ευρώπης. Δεύτερον, γιατί η οικονομική επιτυχία της Ελβετίας τα τελευταία χρόνια ήταν απόλυτα εξαρτημένη από τους μετανάστες με προσόντα και εμπειρία από τις γειτονικές χώρες της ΕΕ».

  Περίπου 400 ιερείς «ξηλώθηκαν» από το Βατικανό κατά τη διάρκεια της θητείας του πάπα Βενέδικτου, παρότι οι καταγγελίες για παιδεραστία είναι πολύ περισσότερες. Συγκεκριμένα 300 καθαιρέθηκαν το 2011 και 100 το 2012, αριθμοί διόλου ευκαταφρόνητοι. Η οργάνωση SNAP (δίκτυο ατόμων που έπεσαν θύματα της διαστροφικής ευγενούς συνήθειας των εκπρόσωπων του «θεού») πολύ σωστά επισημαίνει ότι δεν φτάνει η καθαίρεση όσων διέπραξαν κάτι τέτοιο, αλλά και όσων το κάλυπταν. [ Anarchy Press ]

  Η είδηση λέει πως ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας, πέταξε τον θείο του και πέντε ακόμη εχθρούς του καθεστώτος στα πεινασμένα σκυλιά από τα δόντια των οποίων βρήκαν φριχτό θάνατο. Αρχική πηγή της είδησης, που κάνει τον γύρο του κόσμου, η εφημερίδα του Χόνγκ Κόνγκ «Wen Wei Po» που δημοσίευσε την είδηση στις 12 Δεκεμβρίου 2013(!) και απηχεί τις απόψεις του Πεκίνου.

Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν είκοσι ημέρες μέχρι το δημοσίευμα να αναπαραχθεί από μια άλλη εφημερίδα, την «The Straits Times» της Σιγκαπούρης, που στο παρελθόν έχει διακριθεί πολλές φορές για τα δημοσιογραφικά της ατοπήματα. Η αυθεντικότητα της είδησης αμφισβητείται ήδη στην Μ. Βρετανία, με χαρακτηριστική περίπτωση το σημερινό άρθρο της «Telegraph», που αφήνει υπονοούμενα για έναν ιδιότυπο επικοινωνιακό πόλεμο ανάμεσα στο Πεκίνο και την Πιονγκγιάνγκ, καθώς ο αρθογράφος αναρωτιέται πως είναι δυνατόν όλο αυτό το διάστημα το Πεκίνο να μην προχώρησε σε περαιτέρω προβολή της εκτέλεσης που θεωρητικά γνώριζε και άφησε την είδηση να «χάνεται» στις σελίδες μιας άσημης εφημερίδας του Χόνγκ Κόνγκ.

  Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Πρεσβεία των Παλαιστίνιων σχετικά με τις Ισραηλινές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου την χρονιά που μας πέρασε. Το Ισραήλ συνεχίζει τον αποκλεισμό των Παλαιστινίων στην Λωρίδα της Γάζας ενώ παρά τις διαβεβαιώσεις προχωράει ακάθεκτο και στο πρόγραμμα του εποικισμού. Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. [ The Press Project ]

  Σε ένα πρόσφατο βιβλίο που εκδόθηκε στην Αγγλία καταγράφοντας τουλάχιστον 4 περιπτώσεις χαφιέδων που διείσδυσαν σε αναρχικές ομάδες.

Η πιο πρόσφατη περίπτωση του Μark Jacobs, που παρίστανε το μέλος ομάδας αναρχικών στο Κάρντιφ από το 2005 έως το 2009. Άλλοι δύο μπάτσοι από το Τμήμα Ειδικών Διαδηλώσεων παρίσταναν τους ακτιβιστές στην οργάνωση Class War στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του '90. Ένας άλλος κατάσκοπος της SDS καταγράφεται ότι «διείσδυσε επιτυχώς» στο Κίνημα Άμεσης Δράσης (Direct Action Movement), από το 1990 έως το 1993, σύμφωνα με εσωτερικό έγγραφο των Ειδικών Επιχειρήσεων.

Όλα αυτά συζητήθηκαν σε εκπομπές σε ραδιόφωνα και, μεταξύ άλλων, προέκυψαν τα ακόλουθα θέματα:

  Σύμφωνα με την Επιτροπή Προστασίας των Δημοσιογράφων, 52 δημοσιογράφοι έχασαν τη ζωή τους φέτος και 211 φυλακίστηκαν κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους. Σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής, ΜΚΟ με έδρα τη Νέα Υόρκη, 21 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στη Συρία κατά τη διάρκεια του 2013, ενώ 6 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στην Αίγυπτο, 5 στο Πακιστάν, 4 στη Σομαλία, 3 στη Βραζιλία, 3 στο Ιράκ και 2 στο Μαλί και την Ρωσία. Οι αριθμοί ήταν ακόμη χειρότεροι πέρυσι: 73 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν και 232 φυλακίστηκαν (αριθμός ρεκόρ) το 2012.

Σύμφωνα με την ίδια Έκθεση, οι μισοί από τους δημοσιογράφους που φυλακίστηκαν το 2013 εργάζονταν στο διαδίκτυο, περίπου 79 στον Τύπο, ενώ περίπου τόσοι ήταν και οι freelancers. «Η φυλάκιση δημοσιογράφων είναι το σύμβολο της μη ανεκτικής και κατασταλτικής κοινωνίας», δήλωσε ο διευθυντής της οργάνωσης, Τζόελ Σάιμον.

Σε ποιες χώρες, όμως, εντοπίζονται οι περισσότερες διώξεις δημοσιογράφων;

10) Ουζμπεκιστάν (4): Η ελευθερία των ΜΜΕ είναι σχεδόν άγνωστη λέξη για τη χώρα, που διοικείται, χωρίς εκλογές αλλά με «δημοψηφίσματα» από το 1990, από τον Ι. Καρίμοφ.

9) Αίγυπτος (5): Έπειτα από την πτώση του Μόρσι τον Ιούλιο, η νέα κυβέρνηση με τη στήριξη του στρατού συνέλαβε δεκάδες Αιγύπτιους και ξένους δημοσιογράφους. Το 2012 κανένας δημοσιογράφος δεν φυλακίστηκε στη χώρα.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood