«Γιατί δεν μπορεί να το πει αυτό κανείς εύκολα; Γιατί το «πνίξτε τους» απαιτεί την κτηνωδία ενός ψημένου πολιτικού για να το πει. Ο κανονικός άνθρωπος είναι αντιφατικός και τα λέει όλα μαζί. Κρίμα τα παιδιά, όταν πνίγονται, ντροπή στους τζιχαντιστές, όταν σκοτώνουν, Χριστέ μου θα βγούμε από τη Σένγκεν, όταν μας απειλούν, τι συγκινητική η γιαγιά, όταν ταΐζει, τιμή μας που ήρθε η Σούζαν Σαράντον, όταν έρχεται. Δεν ενώνει ποτέ αυτά τα κομμάτια σε έναν ενιαίο συλλογισμό, που να αφήνει αιχμές. Που να απαιτεί να κατανοήσεις δηλαδή ότι μερικά πράγματα δεν γίνονται χωρίς να αποκλείσεις άλλα.

Αν η Ευρώπη είναι αυτή που αναφέρουμε, οι απειλές αυτής της Ευρώπης δεν μπορεί να βαραίνουν περισσότερο από αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως ανθρωπιστικό καθήκον απέναντι σε ανθρώπους που έχουν την ανάγκη μας. Όταν αυτά έρχονται σε σύγκρουση, θα χρειαστεί ίσως κανείς να ζυγίσει και να διαλέξει. Να σκεφτεί δηλαδή πως αν στο ένα ζύγι έχεις παιδιά που πνίγονται, στην άλλη δεν έχει τι να βάλεις.

Η υπόθεση του Νόμπελ Ειρήνης μού είναι ως τέτοια αδιάφορη. Ρίχνει κανείς μια ματιά στην ιστορία του και καταλαβαίνει για ποιους είναι. Με ενδιαφέρει όμως η πλευρά του ανθρώπου που θέλει και να διώχνει και να κρατάει τους πρόσφυγες και θα ήθελα να τη διερευνήσω, προκειμένου να πω το εξής: ας ακούσουμε τη συμπόνια μας και μετά να ακούσουμε προσεκτικά όλες τις πολιτικές της προεκτάσεις. Γιατί δεν γίνεται να συμπονάμε τα πνιγμένα παιδιά αλλά να στηρίζουμε την πολιτική που τα πνίγει.

Προτείνω μια αντίστροφη διαδικασία: κρατάς την αποστροφή σου για αυτό που συμβαίνει και μετά λες: Δεν θα ανεχτώ καμία πολιτική και κανέναν συλλογισμό που οδηγεί εδώ. Κι όταν με μαλώνουν, ότι θα με βγάλουν από τη Σένγκεν, εγώ θα λέω: έχω ένα χρέος, απέναντι στους πρόσφυγες με τα ψεύτικα σωσίβια που αναποδογυρίζουν οι βάρκες τους ή που τους ξεβράζει η θάλασσα σε μια ακτή και παθαίνουν κρυοπαγήματα μέχρι να τους περισυλλέξει κάποιος. Και μετά θα μπορούμε να ξεκινήσουμε μια συζήτηση.

Όχι για το Νόμπελ Ειρήνης, που μπορεί με τις ευχές μου να το πάρει μισό-μισό η Μαρία Τερέζα με τον Ομπάμα, αλλά για το τι σημαίνει μια πολιτική που δεν εγκαταλείπεται στην αποκτήνωση».
[ Κωνσταντίνος Πουλής ]

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood