«Γνωρίζω ότι έχετε σπουδάσει σε εξαιρετικά πανεπιστήμια. Τα ίδια προσόντα (άριστα σε πτυχίο και μεταπτυχιακά σε εξαιρετικά πανεπιστήμια) έχει και μια κοπέλα που προσλάβαμε πέρυσι σαν βοηθό γραμματέα της γραμματέως σε ένα τμήμα που διευθύνω στο Στάνφορντ. Δεν κάνω αυτή τη σύγκριση για να τη μειώσω, η κοπέλα είναι ικανότατη και πανέξυπνη. Απλώς δεν ξεκινάνε όλα τα παιδιά την καριέρα τους από διευθυντής τραπεζικού ομίλου και πάνω.

Γνωρίζετε βέβαια ότι από ακαδημαϊκή άποψη υπάρχουν πάνω από 200 χιλιάδες Έλληνες με μεγαλύτερη απήχηση από εσάς στην επιστημονική βιβλιογραφία, κυρίως νεότεροι, και πολλοί από αυτούς άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι σε πράγματα άσχετα με την επιστήμη τους.

Γνωρίζετε επίσης ότι από επαγγελματική άποψη υπάρχουν ακόμα περισσότεροι Έλληνες με άριστες περγαμηνές και μεγαλύτερη εργασιακή εμπειρία από εσάς που όμως είναι άνεργοι ή απελπιστικά χαμηλόμισθοι. Απλώς εσείς τα καταφέρατε και πήγατε μπροστά, και εύγε. Αυτοί ακόμα δυστυχώς ψάχνονται - ελπίζοντας να μη χρειαστεί να ψάχνουν και σκουπιδοντενεκέδες». [ Ιωάννης Ιωαννίδης ]

  «Τώρα συνειδητοποιούν οι περισσότεροι τι ακριβώς ψήφισαν τον Σεπτέμβρη του 2015. Έως τότε έλπιζαν ότι κάτι θα κάνει το αγαπημένο τους παιδί, που δεν πρόφταινε να κοιμηθεί και λοιπά, και ότι τα πράγματα για τη χώρα δεν είναι και τόσο τραγικά εάν εφαρμοζόταν μια αριστερή πολιτική. Τώρα, όμως, που συνειδητοποιούν ότι ψήφισαν μια ακραιφνώς μνημονιακή κυβέρνηση (παρά τα δάκρυα, τις ενοχές και τις τύψεις τάχα πολλών στελεχών), τώρα λοιπόν είναι αργά.

  «Αλλά για ποια αλληλεγγύη να γίνει λόγος όταν οι Ευρωπαίοι, αντί να αποδεχτούν ότι το προσφυγικό είναι ένα τεράστιο πρόσθετο βάρος πάνω στην ήδη εξασθενημένη Ελλάδα, και κάπως να τη βοηθήσουν να ανασάνει, το εκμεταλλεύονται σαν μία επιπλέον ευκαιρία εκβιασμού της; Ακόμα κι αν η χώρα μας καθυστέρησε στη δημιουργία των hotspots, ποια ηθική δίνει το δικαίωμα στους σκληρούς της Ε.Ε. να απειλούν και την ίδια με τη μέθοδο του πνιγμού εξ ασφυξίας;».
[ Παντελής Μπουκάλας ]

  «Γιατί δεν μπορεί να το πει αυτό κανείς εύκολα; Γιατί το «πνίξτε τους» απαιτεί την κτηνωδία ενός ψημένου πολιτικού για να το πει. Ο κανονικός άνθρωπος είναι αντιφατικός και τα λέει όλα μαζί. Κρίμα τα παιδιά, όταν πνίγονται, ντροπή στους τζιχαντιστές, όταν σκοτώνουν, Χριστέ μου θα βγούμε από τη Σένγκεν, όταν μας απειλούν, τι συγκινητική η γιαγιά, όταν ταΐζει, τιμή μας που ήρθε η Σούζαν Σαράντον, όταν έρχεται. Δεν ενώνει ποτέ αυτά τα κομμάτια σε έναν ενιαίο συλλογισμό, που να αφήνει αιχμές. Που να απαιτεί να κατανοήσεις δηλαδή ότι μερικά πράγματα δεν γίνονται χωρίς να αποκλείσεις άλλα.

  «Έχουμε ακούσει πάρα πολλούς τα τελευταία χρόνια στο εξωτερικό να παραδέχονται τα λάθη τους στο ελληνικό πρόγραμμα, χωρίς, βέβαια, αυτό να αλλάζει κάτι στην στάση τους απέναντι στη χώρα και στους πολίτες ή να επηρεάζει προς το καλύτερο την κατάσταση των πολιτών.

Και οι φονιάδες παραδέχονται το λάθος τους και ζητούν επιείκεια από το δικαστήριο. Αυτό δεν αλλάζει καθόλου την θέση του θύματός τους, που βλέπει τα ραδίκια ανάποδα. Ενώ οι άλλοι από το εξωτερικό παραδέχονται τα λάθη που έκαναν πάνω στις δικές μας ζωές, εμείς ούτε λάθος δεν τολμήσαμε να κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια μετά την χρεοκοπία.

  «Τις κυβερνήσεις δεν τις ανεβοκατέβαζαν δημοσιογράφοι, όσο τρανοί, αλλά εργοδοτικά συγκροτήματα. Οι συντάκτες διεκπεραίωναν αλλότριους σχεδιασμούς με ενθουσιασμό ή εξαναγκασμένοι. Και, ανέκαθεν, ο εξαναγκασμός γίνεται πιο εύκολος όταν δεν απειλείται η μία και μόνη δουλειά σου, αλλά οι τρεις και τέσσερις - οι αργομισθίες δηλαδή, το αμειβόμενο αραλίκι σε Γραφεία Τύπου, που σε έμαθε να ζεις σαν τάχα ανώτερος και πια να μην μπορείς να κάνεις δίχως μικροπολυτέλειες.

  «Ωστόσο ένιωσα και εγώ με τη σειρά μου την ανάγκη να ευχαριστήσω τον Παύλο Τσίμα γιατί με τα σχόλιά του εδώ και πολύ καιρό έχει συμβάλει τα μέγιστα στην απαξίωση του συστήματος της δημοσιογραφίας που υπηρετεί. Ο Τσίμας, ο Παπαχελάς, ο Πρετεντέρης, η Κοσιώνη, ο Πορτοσάλτε, ο Παπαδημητρίου, η Τρέμη και όλοι οι φίλοι τους είναι πλέον αναξιόπιστοι αλλά όπως και στο περιβόητο παραμύθι είναι οι μόνοι που δεν καταλαβαίνουν ότι κυκλοφορούν γυμνοί μπροστά στους τηλεθεατές τους». [ Κώστας Εφήμερος ]

  «Ιερή και όσια είναι εν τέλει αν όχι η υποκρισία μας, πάντως η ελευθερία μας να τέμνουμε την πραγματικότητα σε χωριστά κουτάκια τα οποία απαγορεύεται να αναμιγνύονται: το κουτάκι της ειλικρινούς συγκίνησης για το συγκεκριμένο νεκρό παιδί και το κουτάκι της γενικής πολιτικής θέσης μας για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, τμήμα της οποίας είναι η αγανάκτησή μας για τους εφαψίες της Γερμανίας.

Με άλλα λόγια, διατηρώ το δικαίωμα και να σπαράζω για τον Αϊλάν και πολιτικά να επικροτώ όλα όσα μπορούν να γίνουν προκειμένου να μην έρθει ποτέ ο Αϊλάν κοντά μου, συμπεριλαμβανομένου και του αυξημένου κινδύνου να πνιγεί.

Κι ένα από αυτά που μπορεί να γίνει και αρχίζει να γίνεται είναι η ποινικοποίηση όσων σώζουν Αϊλάν. Ήρθε η Φρόντεξ να φυλάξει σύνορα. Τα κεφάλια πρέπει να μπουν μέσα. Ενίοτε και μέσα στο νερό. Μέχρι να μην μπορούν να πάρουν ανάσα. Το μήνυμα πρέπει να περάσει. Ότι το αμπέλι πρέπει να περιφραχθεί. Ότι να έρχεσαι στην Ελλάδα για να σώζεις παιδιά είναι κακούργημα. Σταμάτα να έρχεσαι. Μήπως και σταματήσουν και έρχονται κι αυτά. Αποτροπή λέγεται. Τι δεν καταλαβαίνεις;». [ Old Boy ]

  «Κάποιοι πιστεύουν πως, με την ανάδειξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, θα υπάρξει επιτέλους αντιπολίτευση στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλά δεν έχουν καταλάβει ακόμα οι φτωχοί ηλίθιοι πως στα προτεκτοράτα δεν υπάρχει ούτε κυβέρνηση, ούτε αντιπολίτευση αλλά μόνο μαριονέτες και ραγιάδες». [ Πιτσιρίκος ]

  Το να εξελίσσεσαι από «γιος του Μητσοτάκη» και «αδερφό της Ντόρας» σε «Κυριάκο» για τα διαπλεκόμενα καθεστωτικά μίντια του κράτους, σίγουρα δεν είναι τυχαίο και σίγουρα δεν οφείλεται στο επαγγελματικό βιογραφικό σου. Αντιθέτως. Ένας ακόμη γόνος μιας οικογένειας που εμπλέκεται στην πολιτική ζωή της χώρας συστηματικώς και αδιαλείπτως απ' τα τέλη του 19ου αι. θα προαλείφεται στο εξής για «αυριανός πρωθυπουργός».

Και θα μιλά για διαφθορά ο πολιτικός της Siemens. Και θα μιλά για αξιοκρατία ο πολιτικός που τα βύσματα και τα κατ' επάγγελμα βαφτιστήρια της οικογένειάς του είναι υπεύθυνα για το «υπερβολικό δημόσιο». Και θα μιλά για φαυλοκρατία ένας ακόμη πολιτικός που η πορεία του ήταν προδιαγεγραμμένη από τη στιγμή που βγήκε απ' την κοιλιά της μάνας του.

Κι από τον ανιψιό του Καραμανλή, στον γιο του Παπανδρέου. Κι από έναν ακροδεξιό μετεμφυλιακό τύπο, στον μεγαλύτερο απατεώνα ίσως κι από καταβολής κράτους. Ακολουθεί ο γιος του «Δράκουλα», το δρακουλίνι.  Όσοι επιμένουν να αναζητούν τους σωτήρες τους ανάμεσα στους προηγούμενους ή στους επόμενους, δεν θέλουν να σωθούν, αλλά να τους σώσουν. Και γι' αυτό είναι καταδικασμένοι σε θάνατο.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood