Ο Ρέι Μπράντμπερι έγραψε το «Φαρενάιτ 451» το 1953, όταν το ίντερνετ υπήρχε μόνο στο μυαλό του Άλαν Τιούρινγκ. Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ο Γκάι Μόνταγκ, ένας πυροσβέστης (το αγγλικό fireman δεν μπορεί να αποδοθεί), του οποίου η δουλειά δεν είναι να σβήνει φωτιές, αλλά να καίει τα βιβλία (στους 451 βαθμούς Φαρενάιτ καίγεται το χαρτί). Η γυναίκα του Μόνταγκ είναι μια καταθλιπτική νοικοκυρά που όλη μέρα παίρνει ψυχοφάρμακα και κάνει παρέα μόνο με τους «φίλους». Αυτούς τους «φίλους» τους βλέπει μόνο στις οθόνες-τοίχους του σπιτιού. Σας θυμίζει κάτι; Μήπως κάτι που αναρτήσατε σήμερα στο δικό σας «τοίχο» και άρεσε στους δικούς σας «φίλους»;

  Και φτάσαμε έτσι κάπου εδώ στο 2016. Στα χρόνια της απόλυτης και κατ’ επιλογήν μοναξιάς. Η νέα γενιά ανθρώπων μιλάει στο facebook πια και όχι μεταξύ τους.

Καμία επικοινωνία, μόνο κρυφά υπονοούμενα, μυστικές συνομιλίες, πλαστές ιδιοσυγκρασίες, κουμπάκια παπάκια γατάκια και κάθε λογής σκατάκια για μια εσωστρεφή και φοβισμένη φουρνιά ονείρων. Ένα μεγάλο reality show με χρυσοποίκιλτες κλειδαρότρυπες και φιλντισένια αντικλείδια. Σ’ ένα λαβύρινθο πληροφοριών, σ’ ένα κυκεώνα συζητήσεων που ποτέ δεν έγιναν δια ζώσης, χαμένοι σε μια οδύσσεια πολύ μακριά από το διάστημα και πολύ βαθιά μέσα μας.

  «Είναι γεγονός ότι το μέρος ενός όλου, ο άνθρωπος, μετατρέπεται σε αυτόνομο όλον, αποσπώμενο από το πρώτο και αξιώνοντας απέναντί του ένα δικό του δίκαιο». (Γκέοργκ Ζίμελ, Περιπλάνηση στη Νεωτερικότητα, Αλεξάνδρεια, 2004, σ. 179.)

«Η κατοχή του Λόγου διέπει τη φανερή ιστορία και τα άλογα πλάσματα τον υπέστησαν. Ακόμη και το πιο ισχυρό ζώο είναι άπειρα αδύναμο». (Τ. Αντόρνο - Μ. Χορκχάιμερ, Διαλεκτική του Διαφωτισμού, Νήσος, 1996)

Είναι δεδομένο ότι η λογική και ηθική που διέπει το υπάρχον σύστημα είναι ανθρωποκεντρική και συνεπώς θεωρεί ότι ο φυσικός κόσμος και τα όντα που τον απαρτίζουν, δεν έχουν καθ’ εαυτή αξία αλλά υποστηρίζουν ή επιτρέπουν την ύπαρξη του ανθρώπινου είδους. Ουσιαστικά το επιχείρημα του ανθρωποκεντρισμού έχει την εξής βάση: Ό,τι είναι χρήσιμο και απαραίτητο για το είδος μας έχει ηθική αξία. Το περιβάλλον είναι χρήσιμο για το είδος μας, άρα έχει ηθική αξία.

  Πώς μπορεί η εικονική πραγματικότητα να μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την εξαφανισμένη ιστορική μας κληρονομιά; Την απάντηση δίνει ένα ερευνητικό πρόγραμμα που έχει δημιουργηθεί στην Βαρκελώνη, βρίσκει όμως εφαρμογή στην Γερμανία.

Στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν χρησιμοποιείται για την καλύτερη ξενάγηση των επισκεπτών μια μέθοδος που εφαρμόζει την τεχνολογία της εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας. Η περιοχή μοιάζει με ένα φυσιολογικό δάσος στην Γερμανία. Ωστόσο περίπου 70.000 άνθρωποι άφησαν εδώ την τελευταία τους πνοή κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

  «Δεν υπάρχει τρόπος να αντιμετωπίσεις κάποιον ο οποίος έχει πάρει την απόφαση να πεθάνει προκειμένου να σκοτώσει. Αυτό που για σένα είναι παράνοια, γι’ αυτόν είναι μοναδική λύση. Η τρομοκρατία γεννιέται για κοινωνικούς λόγους και αντιμετωπίζεται επίσης κοινωνικά. Όσοι θεωρούν πως η ελευθερία πρέπει να κουτσουρευτεί στο όνομα της ασφάλειας, είτε το κάνουν με δόλο είτε από άγνοια, δεν έχουν δικαίωμα σε κανένα από τα δύο. Εθνικισμός, θρησκεία και τρομοκρατία, χρησιμοποιήθηκαν πάντα ως διακόπτες εξελίξεων. Και όταν χρειάστηκε κατασκευάστηκαν κιόλας». [ Κώστας Βαξεβάνης ]

  Το «Bullying Diaries» ταξιδεύει στην Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία και καταγράφει μαρτυρίες παιδιών που έχουν βιώσει τον εκφοβισμό στο σχολείο.

Ιστορίες καθημερινής πλάκας στην σχολική αυλή ή ένα φαινόμενο που τραυματίζει συναισθηματικά έναν άνθρωπο για όλη του τη ζωή; Χαρακτηριστικά που ξεχωρίζουν και απομονώνουν ένα παιδί ή δικαίωμα στην διαφορετικότητα; Παιδιά εγκληματίες που επιτίθενται σε άλλα παιδιά ή παιδιά που έχουν ανάγκη στήριξης και υποστήριξης; Στην σύγχρονη κοινωνία οι μόνες επιλογές που έχεις είναι να εκφοβίζεις ή να εκφοβίζεσαι;

Η Georgia και η Χριστίνα αποκαλύπτουν πως οι συμμαθητές και συμμαθήτριες τους μετέτρεψαν σε κόλαση τη σχολική τους ζωή. Ο «Πέτρος» μοιράζεται με τον κόσμο την διαπόμπευση που βίωσε στο σχολείο επειδή «δεν ήταν σαν τα υπόλοιπα αγόρια».

  Στο νορβηγικό αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ στον Αρκτικό Κύκλο, βαθιά μέσα σε ένα βουνό, φιλοξενείται το παγκόσμιο απόθεμα σπόρων και φυτών. Έχει σχεδιαστεί για να καλύψει τις ανάγκες της ανθρωπότητας, σε περίπτωση του εφιαλτικού σεναρίου μιας παγκόσμιας καταστροφής. Ονομάζεται Παγκόσμιο Θησαυροφυλάκιο Σπόρων του Σβάλμπαρντ ή αλλιώς Κρύπτη της Αποκάλυψης.

Όλα βρίσκονται παγωμένα σε βάθος 130 μέτρων και μπορούν να μείνουν ανέπαφα για 200 χρόνια, ακόμη και αν κοπεί το ρεύμα. Το θησαυροφυλάκιο αυτό άνοιξε το 2008 και μέχρι στιγμής έχουν τοποθετηθεί 860.000 δείγματα από 4.000 διαφορετικά φυτά από όλο τον κόσμο: από τη Βραζιλία, το Μεξικό, την Ινδία, τη Ζιμπάμπουε και το Αζερμπαϊτζάν.

  Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχει αναπτυχθεί και εφαρμοστεί ένα περίπλοκο φάσμα νομοθεσιών και προτύπων για να διασφαλιστεί η ασφάλεια σε όλη την τροφική αλυσίδα. Στα ευαλλοίωτα, από μικροβιολογικής πλευράς, τρόφιμα (όπως τα μαγειρεμένα προϊόντα κρέατος, τα έτοιμα φαγητά και οι σαλάτες), αναγράφεται στη συσκευασία μια ημερομηνία λήξεως και δεν θα πρέπει να καταναλώνονται μετά από αυτή την ημερομηνία, καθώς αυτό θα μπορούσε να εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία.

  «Είμαστε η γενιά που πέρασε τα μυαλά της από την κιμαδομηχανή της τεχνολογίας. Μεγαλώσαμε με «Τόλμη και γοητεία» (οι 40ρηδες τουλάχιστον) και μετά με το Google.

Το google μας έμαθε να διαβάζουμε αυτά που αναζητούμε. Γράφεις τις λέξεις κλειδιά και τσουπ... ο «έξυπνος» αλγόριθμος σου δείχνει ακριβώς αυτό που θέλεις να διαβάσεις. Ψάχνεις αποδείξεις για UFO; Θα τις βρεις! Ψάχνεις να δεις ότι μας ψεκάζουν; Θα βρεις και φωτογραφίες... Δεν έχει σημασία η ποιότητα αυτών που διαβάζεις γιατί το google δεν ψάχνει το σωστότερο ανάγνωσμα... ψάχνει να βρει τα αποτελέσματα που άρεσαν στους άλλους που έψαχναν το ίδιο... και η βλακεία πάει σύννεφο.

Πριν από το Google είχαμε την τηλεόραση. Εκεί τα πράγματα ήταν λίγο καλύτερα: πάνω στο ζάπινγκ όλο και έβρισκες και κάτι που άξιζε αλλά και πάλι... Κάποιοι λένε ότι η τηλεόραση σκότωσε τη φαντασία. Με ένα βιβλίο παλιά λέει διάβαζες μια σελίδα και φανταζόσουν το σκηνικό, το περιβάλλον, το συναίσθημα... τώρα όλα είναι στο πιάτο...». [ Κώστας Εφήμερος ]

Μόνος σου αγόρι μου. Κουβάλα την εποχή μας.

Συρ’ την πίσω σου στην άσφαλτο προς ένα μέλλον που αυτή θα ντρέπεται που υπήρξε κι εσύ θα νιώθεις υπόχρεος να τη διατηρήσεις στη  μνήμη σου για να μην ξεχάσει κανείς ότι υπήρξε.

Κουβάλα αγόρι μου ένα μπουφάν για τα κρύα της νύχτας, για τα κρύα στα σκοτάδια που σου στήνουμε, να ‘χεις να το τυλιχτείς ώσπου να φτάσει το ξημέρωμα. Δεν ξέρω πόσοι θα ‘μαστε σε εκείνο το ξημέρωμα.

Εσύ ίδιος ήλιος όμως θα χαμογελάς, ίδιος ήλιος θα παίζεις σε έναν άλλο ουρανό. Αν είμαι κι εγώ, αν έχω φτάσει ως εκεί, αν έχω βρει τρόπο να σώσω την ανθρωπιά μου ως εκείνες τις μέρες, θα ψάξω να σε φιλήσω που μου ‘δωσες ένα ακόμη κουράγιο λίγο πριν τα παρατήσω.

Μόνος σου αγόρι μου. Περπάτα ετούτον τον κόσμο, γκρέμισε τους φράχτες της αθλιότητάς μας, κάνε συντρίμμια τα τείχη του τρόμου μας, λιώσε κάτω απ’ τις σόλες σου τις σάπιες πράξεις μας, τις σάπιες σκέψεις μας. Περπάτα κι άφηνε χνάρια να ακολουθήσουν τα αδέρφια σου, να ‘ρθουν από όπου γης να ενωθούν, ζωή αυτά-ζωή εσύ, μαζί σου.

Μόνος σου αγόρι μου. Είσαι η κιβωτός του 21ου αιώνα. Μέσα σου σώζεται η ανθρωπότητα. Σώσε την!

Από nostimonimar.gr.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood