Μια εντυπωσιακή συλλογή φωτογραφιών δημιούργησε Τζο Ξχεντβιχ Τέουσι, ένας Ολλανδός ιστορικός και φωτογράφος. Σε μια προσπάθεια να κάνει το παρόν και το παρελθόν να έρθουν πιο κοντά ο Τέουσι, δημιούργησε τα… «Φαντάσματα της Ιστορίας». Πρόκειται για φωτογραφίες τοποθεσιών όπως είναι σήμερα, με τη διαφορά ότι πάνω τους έχει τοποθετήσει ψηφιοποιημένα αρνητικά ιστορικών φωτογραφιών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ίδιος δηλώνει ότι θέλει να κάνει τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι η ιστορία βρίσκεται παντού γύρω μας και ότι στα ίδια σημεία που δουλεύουμε, πάμε σχολείο, ή απλώς στεκόμαστε, κάποιοι κάποτε πολέμησαν και σκοτώθηκαν. [ Το Κουτί της Πανδώρας  ]

  Χάρτη που εκτιμά τον μέσο αριθμό θανάτων ετησίως ανά 1000 τετραγωνικά χιλιόμετρα εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, δημοσιοποίησε η NASA. Οι περιοχές που σημειώνονται με σκούρο καφέ χρώμα είναι εκείνες που σημειώνονται οι περισσότεροι θάνατοι, ενώ οι περιοχές με μπλε χρώμα είναι εκείνες οι οποίες έχουν σημειώσει βελτίωση στη ποιότητα της ατμόσφαιρας τους και άρα μείωση των πρόωρων θανάτων.

Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν την 1η Ιανουαρίου 1850 και την 1η Ιανουαρίου 2000, από τον ερευνητή Τζέισον Ουέστ, βοηθό καθηγητή του τμήματος Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο του North Carolina. Ο τοξικός τύπος ατμοσφαιρικής ρύπανσης PM2.5, προέρχεται από σκόνη και αιθάλη που εισέρχονται στους ανθρώπινους πνεύμονες. Υπολογίζεται ότι 2,1 εκατομμύρια θάνατοι ετησίως συνδέονται με έναν τύπο ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Σύμφωνα με το χάρτη, το μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν η ανατολική Κίνα, η βόρεια Ινδία και η Ευρώπη, την ίδια στιγμή που οι νοτιοανατολικές πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής παρουσιάζουν βελτίωση. [ TVXS ]

  Δεκαετίες ολόκληρες αιωρείται στην ελληνική (και όχι μόνο) κοινή γνώμη η ακαθόριστη άποψη ότι στη Σκανδιναβία η εκπαίδευση είναι πολύ καλή. Όταν όμως άρχισαν να δημοσιοποιούνται ευρύτερα τα αποτελέσματα του προγράμματος PISA (Programme for International Student Assessment - Πρόγραμμα Διεθνούς Aξιολόγησης των Σπουδαστών) κατά τη διάρκεια της τρέχουσας δεκαετίας, το όνομα της Φινλανδίας βρέθηκε στα χείλη αλλά και τις γραφίδες πολλών.

Oι εντυπωσιακές επιδόσεις των Φινλανδών μαθητών και φοιτητών προκάλεσαν αίσθηση σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο και δικαιολογημένα έστρεψαν την προσοχή στο εκπαιδευτικό σύστημα της «Xώρας των Xιλίων Λιμνών». Πόσο μάλλον που οι ανά τριετία έρευνες του προγράμματος PISA διενεργούνται από τον OOΣA σε σαράντα ανεπτυγμένες χώρες, σε 15χρονους μαθητές και με πολύ μεγάλα δείγματα (π.χ. στη Φινλανδία εξετάστηκαν 6.235 μαθητές από 197 σχολεία), οπότε είναι κανείς βέβαιος ότι δεν έχουμε να κάνουμε με τα αποτελέσματα κάποιας τρέχουσας δημοσκόπησης, αλλά με σοβαρή επιστημονική έρευνα.

H Φινλανδία έχει εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, όπως και η Ελλάδα. Οι αρχές όμως που διαπερνούν τη φινλανδική εκπαιδευτική αντίληψη διαφέρουν ριζικά. Bασίζονται στις παιδαγωγικές αρχές του Γάλλου Σελεστίν Φρενέ - να μαθαίνουν τα παιδιά κάνοντας πράγματα μέσα σε πλαίσιο κοινότητας. Στην πράξη αυτό μεταφράζεται στο ότι από την πρώτη κιόλας τάξη του Δημοτικού οι μικροί μαθητές συμμετέχουν σε πληθώρα δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής.

Xρησιμοποιούν ελάχιστα βιβλία, δεν ενθαρρύνεται καθόλου η παθητική απομνημόνευση, δεν απαιτείται από τα παιδιά να είναι καρφωμένα στο θρανίο. Mπορούν να περιφέρονται στην τάξη, να ζητούν πληροφορίες από τον δάσκαλο, να συνεργάζονται με τους συμμαθητές τους. Υπό την καθοδήγηση του δασκάλου τα παιδιά αποφασίζουν τι θα κάνουν κάθε εβδομάδα και υλοποιούν μόνα τους, με τους δικούς τους ρυθμούς, τα καθήκοντα που αυτά αποφάσισαν.

  Από την Αφρική ποτέ δεν έλειψαν οι κομπάρσοι. Όλοι αυτοί που με την εξαθλιωμένη ύπαρξή τους συμπλήρωναν το κάδρο του λευκού πρωταγωνιστή. Του σωτήρα, του ιεραπόστολου, του φιλάνθρωπου, του ανθρωπιστή με τα δεκάρικα λογύδρια της τηλεοπτικής τρύπιας δεκάρας. Κι ύστερα όταν η εκπομπή τελειώνει και σταματήσει το πρόγραμμα, η ζωή συνεχίζεται με τον ίδιο μακάβριο ρυθμό... εκεί, εδώ.

Ένας στρατός εύσπλαχνων μισθοφόρων της αποικιοκρατικής φιλανθρωπίας έχει κατακτήσει τις τελευταίες δεκαετίες τον τρίτο κόσμο πολεμώντας την «αναποτελεσματική γραφειοκρατία» και τη «διαφθορά» των ιθαγενών. Πλήθος εξειδικευμένων οργανώσεων «problem solving», οι οποίες αποφεύγοντας συστηματικά να προβάλλουν πολιτικούς όρους περιορίζονται σε ακίνδυνες και συναισθηματικές ρητορικές που όμως υποσκάπτουν την εθνική κυριαρχία των κρατών της Υποσαχάριας Αφρικής που έχουν μπει στο στόχαστρο του «εύσπλαχνου» καπιταλισμού.

Χώρες που κουβαλάνε το φαύλο παρελθόν της αποικιοκρατίας, οι οικονομίες τους στραγγαλίζονται από διεθνείς δανεισμούς, τα προϊόντα τους αποκλείονται από διεθνείς αγορές λόγω επιδοτήσεων και άλλων πολιτικών προστατευτισμού, ο ορυκτός τους πλούτος λεηλατείται αποτελούν πεδίο δόξης λαμπρό για την βιομηχανία απενοχοποίησης συνειδήσεων των δυτικών κοινωνιών.

Στις ρεκλάμες της αποικιοκρατικής φιλανθρωπίας λείπουν πάντα από το κάδρο οι πολυεθνικές εξόρυξης πετρελαίου, χρυσού, διαμαντιών, βωξίτη, κολτάν. Τα «ματωμένα διαμάντια» της Σιέρα Λεόνε λείπουν από το κάδρο. Η οθόνη γεμίζει με τα πρόσωπα των κομπάρσων και φωτίζεται από το αστραφτερό χαμόγελο του λευκού πρωταγωνιστή. Ένα διαφημιστικό σποτ. Με λίγα ευρώ θα ξεγελάσεις την πείνα της αυριανής στρατιάς των σύγχρονων σκλάβων της Koidu Holdings.

Από left.gr.

 

  O διεθνούς φήμης φωτογράφος, Υann Arthur-Bertrand, κάνει το ξεχωριστό σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το ντοκιμαντέρ περιβαλλοντολογικής συνείδησης, παραγωγής Luk Besson και σε αφήγηση Glenn Close. Γυρισμένο σε 54 χώρες, 120 τοποθεσίες για πάνω από 217 μέρες, η ταινία «HOME» παρουσιάζει τα μεγάλα θαύματα του πλανήτη Γη με μία εξ ολοκλήρου εναέρια λήψη.

Έτσι μας παρέχεται η μοναδική ευκαιρία να γίνουμε αυτόπτες μάρτυρες του συνεχώς μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος από μία εντελώς νέα οπτική γωνία. Στα 200.000 χρόνια της μάνας-γης μας, η ανθρωπότητα έχει ανέλπιστα ταράξει την λεπτεπίλεπτη ισορροπία της. Κάποιοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι έχουμε λιγότερο από δέκα χρόνια περιθώριο για να αλλάξουμε τα καταναλωτικά μας πρότυπα και να αντιστρέψουμε την τάση αυτή, πριν η καταστροφή να είναι ανεπανόρθωτη.

Αφού δημιουργήθηκε με σκοπό να εμπνεύσει τη δράση και να ενθαρρύνει την επιχειρηματολογία με κριτική σκέψη, το «HOME» θέτει την προοπτική πως αν δεν δράσουμε γρήγορα, διακινδυνεύουμε να χάσουμε το μόνο σπιτικό που θα έχουμε ποτέ…

Επισκεφθείτε:

www.homethemovie.org

(πατήστε στην εικόνα για μεγένθυση)

  Η συγκεκριμένη οπτικοποίηση δείχνει τα επιφανειακά ρεύματα των ωκεανών ανά τον κόσμο από τον Ιούνιο 2005 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2007. Η οπτικοποίηση δεν περιλαμβάνει κάποια αφήγηση ή οποιασδήποτε μορφής επεξηγήσεις, αφού σκοπός της είναι να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα για τη ροή των ωκεανών για ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα.

Αυτή η οπτικοποίηση δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας μοντέλα που φτιάχτηκαν από το κοινό πρόγραμμα "MIT/JPL: Estimating the Circulation and Climate of the Ocean, Phase II" (ECCO2). Το ECCO2 χρησιμοποιεί το μοντέλο γενικής κυκλοφορίας του MIT (MIT gcm) για να συνθέσει στοιχεία από δορυφόρο, δεδομένα από το σύνολο των ωκεανών και των παγωμένων υδάτινων εκτάσεων που αποψύχονται και αρχίζουν να διαλύουν δίνες και άλλου είδους ρεύματα, τα οποία μεταφέρουν θερμότητα και διοξείδιο στους ωκεανούς.

Το ECCO2 υπολογίζει τη ροή ρευμάτων σε όλα τα βάθη, αλλά σε αυτή την οπτικοποίηση έχουν χρησιμοποιηθεί μόνο επιφανειακά ρεύματα. Το σκούρο χρώμα στους ωκεανούς έχει χρησιμοποιηθεί για να υποδεικνύει τις περιοχές με μεγαλύτερο υποθαλάσσιο βάθος. [ svs.gsfc.nasa.gov ]

  Ένα εντυπωσιακό βίντεο της ΝΑSA το οποίο παρουσιάζει την υπερθέρμανση του πλανήτη σε 26 δευτερόλεπτα. Το βίντεο δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας αρχεία θερμοκρασιών από το 1880 μέχρι το 2011.

Το μπλε χρώμα αντιστοιχεί σε χαμηλές θερμοκρασίες, κάτω από την παγκόσμια μέση θερμοκρασία την περίοδο 1951–1980, ενώ το κόκκινο χρώμα αντιστοιχεί σε υψηλές θερμοκρασίες, πάνω από την παγκόσμια μέση θερμοκρασία. [ Το Κουτί της Πανδώρας ]

  Η είδηση δεν είναι καινούργια. Συνεπώς δεν είναι είδηση. Εδώ και αρκετό καιρό αποτελεί γεγονός. Στη Μόσχα, στο Λος Άντζελες, στο Βερολίνο, στη Φρανκφούρτη και σε αρκετές ακόμα πόλεις στον κόσμο του αναπτυγμένου καπιταλισμού, χτίζονται πόλεις μέσα στις πόλεις.

Είναι κοινότητες που κατοικούνται από τους πολύ πλούσιους, μακριά από το αγριεμένο πλήθος. Περιτειχισμένες με ηλεκτροφόρους φράχτες, κάμερες παρακολούθησης και ιδιωτικούς φρουρούς που περιπολούν συνεχώς για να μην τολμήσει κανείς να προσεγγίσει.

Έτσι οι πολύ πλούσιοι νοιώθουν ασφαλείς. Όχι γιατί δεν κινδυνεύουν από κλέφτες, ζητιάνους, αγαναχτισμένους και λοιπά κοινωνικά περιστατικά, αλλά γιατί κυρίως δεν είναι αναγκασμένοι να συμφύρονται με τον κατώτερο πληθυσμό και τη… βαρβαρότητα του. Χτίζουν μια δική τους ιεραρχία αξιών, αποφεύγουν τις αναμείξεις ετερογενών στοιχείων, διασκεδάζουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο, σπουδάζουν τα παιδιά τους σε δικά ειδικά σχολεία, κατασκευάζουν έναν κόσμο χωριστά, κι όταν τα παιδιά μεγαλώσουν θα παντρεύονται εντός της κοινότητας, σαν τους παλιούς γαλαζοαίματους. Ένα άλλο έθνος μέσα στο έθνος.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood