Η Κριμαία, η αυτόνομη δημοκρατία της Ουκρανίας, έχει βρεθεί τις τελευταίες εβδομάδες στο μέσον μίας κρίσης χωρίς προηγούμενο, από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Αυτή η κρίση έχει φέρει τη Ρωσία απέναντι στην Ουκρανία και τη Δύση.

Η χερσόνησος της Κριμαίας βρίσκεται στα νότια της Ουκρανίας, στη Μαύρη Θάλασσα. Στα ανατολικά, οι ακτές της ακουμπούν σχεδόν τη Ρωσία. Η έκταση της είναι περίπου ίδια με αυτή του Βελγίου.

Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2001, το 58.8% του πληθυσμού δηλώνει ρωσικής καταγωγής, 22.4% δηλώνουν Ουκρανοί και 12.1 Τατάροι. Προερχόμενοι από τις μεγάλες στέπες της κεντρικής Ασίας, οι Τατάροι ήταν ακόμα μία από τις βασικές εθνότητες της Κριμαίας στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1944 ο Στάλιν τους απέλασε μαζικά στη Σιβηρία και την Κεντρική Ασία με την κατηγορία ότι συνεργάζονταν με τη ναζιστική Γερμανία.

Το 1954 ο Χρούστσοφ, ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης κατά το μεγαλύτερο μέρος του Ψυχρού Πολέμου, αποφάσισε την ένωση της Κριμαίας με την Ουκρανία. Ένα δώρο για την επέτειο των 300 χρόνων τότε από την Ένωση της Ουκρανίας με τη Ρωσία. Εκείνη την περίοδο κανείς δεν φανταζόταν, ωστόσο, ότι χρόνια αργότερα η Ουκρανία συμπεριλαμβανομένης και τη Κριμαίας θα γινόταν ανεξάρτητη. Το 80% περίπου του πληθυσμού στη Κριμαία είναι ρωσόφωνοι. Το 77% θεωρεί τη ρωσική ως μητρική γλώσσα, ενώ μόνο το 10,1% την ουκρανική. Το συντριπτικό 78,2% της Κριμαίας στις προεδρικές εκλογές του 2010 ψήφισε το Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ενώ μόλις το 17,3% τη Γιούλια Τιμοσένκο.

Για λόγους στρατηγικής, η Μόσχα δείχνει και έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για αυτή τη χερσόνησο. Μέσω αυτής έχει πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα και από εκεί στη Μεσόγειο. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η ναυτική βάση που διατηρεί στη Σεβαστούπολη, είναι ζωτικής σημασίας.

Η περιοχή είναι μία από τις πιο φτωχές της Ευρώπης. Επίσημα, γιατί ανεπίσημα κανείς δεν γνωρίζει τα ακριβή εισοδήματα των 2 εκατομμυρίων κατοίκων, που ζούνε κυρίως από τον τουρισμό, αλλά μέσα σε μία τεράστια μαύρη αγορά.

Επίσημα, το κριμαϊκό ΑΕΠ φτάνει τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Το 60% προέρχεται από τις υπηρεσίες, το 16% από τη βιομηχανία και το 10% από τη γεωργία. Σιτάρι, καλαμπόκι και ηλίανθοι είναι οι βασικές καλλιέργειες στην Κριμαία. Το πρόβλημα είναι ότι η περιοχή δεν έχει αρκετό νερό και αναγκάζεται να το εισάγει από την Ουκρανία.

Οικονομικά, τουλάχιστον, η Κριμαία είναι μακριά από την ανεξαρτησία. Πάνω από το 60% του προϋπολογισμού, περίπου 220 εκατομμύρια ευρώ, χρηματοδοτείται από το Κίεβο. Επίσης, πάνω από 80% του νερού και του ηλεκτρικού που καταναλώνει εισάγονται από την Ουκρανία. Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς θα αντικατασταθούν αυτές οι παροχές, σε περίπτωση ένωσης με τη Ρωσία. Η Ρωσία δε συνδέεται, οδικώς, με την Κριμαία. Μία γέφυρα, που θα συνδέει το Κερτς με τη ρωσική Κρασνοντάρ, πάνω από 4,5 χιλιόμετρα Μαύρης Θάλασσας, εξαγγέλθηκε στις αρχές Μαρτίου από το Ντιμίτρι Μεντβέντεφ.

Το μεγάλο όπλο της Κριμαίας ήταν οι βάσεις του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Η Ρωσία δέχτηκε να «ρίξει» κατά 30% τις τιμές που χρέωνε στην Ουκρανία για το φυσικό αέριο, προκειμένου να μείνει ο στόλος στη Σεβαστούπολη μέχρι το 2042. Η έκπτωση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, θα εξοικονομούσε για την Ουκρανία 4 δισεκατομμύρια δολάρια, ετησίως. Εάν η Κριμαία γίνει μέρος της Ρωσίας, τα χρήματα θα επιστρέψουν στα ρωσικά ταμεία.

Από euronews.com.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood