(...) Κύμα πολιτικής βίας αρχίζει να σαρώνει τις χώρες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα των ευρωπαϊκών κοινωνιών αισθάνονται απόγνωση, οργή και έλλειψη κάθε ελπίδας πολιτικής διεξόδου. Οι κυβερνήσεις γκρεμίζουν αδίστακτα το κοινωνικό κράτος που γνωρίσαμε.

Σχίζουν το κοινωνικό συμβόλαιο βάσει του οποίου οι καπιταλιστικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης επέτρεψαν τη σταδιακή βελτίωση της ζωής του τεράστιου όγκου των εργαζομένων τουλάχιστον κατά τα τελευταία εξήντα χρόνια. Ονομαστικά αυξανόμενοι μισθοί, δωρεάν παιδεία, δωρεάν υγεία, κοινωνικές παροχές - τα πάντα πλέον αμφισβητούνται. Τα πιο παρασιτικά και επιθετικά τμήματα του κεφαλαίου, αυτά του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενσωματώνουν, καθυποτάσσουν και μεταλλάσσουν και το παραγωγικό κεφάλαιο και από κοινού επιδιώκουν να πάρουν τα πάντα πίσω από τους εργαζόμενους.

Δεξιές ή «σοσιαλιστικές» οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υποτάσσονται και ακολουθούν την ίδια πολιτική. Η δεξιά κυβέρνηση της Αγγλίας τριπλασιάζει τα δίδακτρα στα πανεπιστήμια για να φράξει τον δρόμο προς αυτά στα παιδιά που προέρχονται από τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα. Οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις για να ξαναρίξουν τους λαούς τους στη φτώχεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970, όταν πήγαιναν κατά εκατομμύρια μετανάστες στις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης.

  «Είμαι πολύ χαρούμενος που ήμουν στο Twitter, όταν το Twitter έσβησε τον λογαριασμό των ανώνυμων χάκερ-ακτιβιστών. Αμέσως έκαναν άλλο λογαριασμό και ζήτησαν από το Twitter να επαναφέρει τον κανονικό τους λογαριασμό. Αυτό δεν συνέβη, οπότε ζήτησαν συγγνώμη από όλους μας και ξεκίνησαν επίθεση στο Twitter. Μέσα σε λίγα λεπτά, το Twitter -βλέποντας πως δέχεται επίθεση και όπου να 'ναι θα το κατεβάσουν- αναγκάστηκε να επαναφέρει τον παλιό τους λογαριασμό. Εντυπωσιάστηκα», έγραψε ο pitsirikos προ ημερών σχετικά με την υπόθεση του WikiLeaks, ενώ προηγουμένως στο ίδιο κείμενο προτρέπει:

«Οι χάκερ-ακτιβιστές κατάφεραν να θέσουν εκτός λειτουργίας τα σάιτ πιστωτικών καρτών, οι οποίες αρνήθηκαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο Wikileaks. Αυτό θα πρέπει να κάνουμε και εμείς. Θα πρέπει να θέσουμε εκτός λειτουργίας τα σάιτ των τραπεζών, των πολιτικών, της Αστυνομίας και όποιου άλλου δείχνει… παραβατική συμπεριφορά.

Είναι χρήσιμες οι πορείες και οι διαδηλώσεις, αλλά εξίσου χρήσιμος είναι ο πόλεμος στο διαδίκτυο. Πρέπει να εκσυγχρονιστούμε – δεν γίνεται δουλειά μόνο με το περπάτημα και τα συνθήματα.

  Αν δεν υπήρχαν κομμουνιστές, τους κατασκεύαζαν. Σε όλα τα μήκη και πλάτη, στην πλάτη και στο μαλακό υπογάστριο της Σοβιετικής Ρωσίας. Για να 'χουν αντικείμενο οι υπηρεσίες τους, «δουλειά» οι χαφιέδες κάθε λογής, τάξης και βαθμίδας. (Παρα)στρατιωτικοί με γαλόνια, πράκτορες με πατέντα κι άλλοι, μυστικοί, ευκαιριακοί και χυδαίοι, στρατευμένοι στην υπόθεση "αντικομουνισμός".

Κράτη, κυβερνήσεις και κοινωνίες δεμένοι στο άρμα κι ο μακαρθισμός έκανε θραύση. Κι αν κάπου λιγόστευαν οι κομμουνιστές (Ελλάδα), έπρεπε να τους αυγατίσουν, «δουλειά» να μην τους λείψει. Σε επίπεδο ελεγχόμενο, αλλιώς, τα τανκς είχαν τις μηχανές αναμμένες.

Το' πε κάποτε και ο Ε. Βενιζέλος: «Ουαί εις την δεξιάν, εάν λείψει η αριστερά». Το επανέλαβε, χρόνια αργότερα, ο Γεώργιος Παπανδρέου, όταν στα γεράματά του.συνήλθε απ' το αντικομμουνιστικό του πάθος: «Χωρίς κομμουνιστάς, οι "εθνικόφρονες" θα μείνουν ανεπάγγελτοι».

   Τα χρόνια πέρασαν, καθεστώτα κατέρρευσαν κι κόσμος άλλαξε. Δεν υπάρχει εχθρός στον ορίζοντα. Η Σοβιετική Ρωσία διαλύθηκε στα εξ ων την είχαν συνθέσει φανατικοί και ιδεολόγοι, που στην πορεία μαλάκωσαν κι έγιναν όργανα παχύδερμων που άραξαν στα άδυτα του Κρεμλίνου. Για να φτιάξουν τη «δημοκρατία» με τον φόβο του χωροφύλακα, τη δράση του χαφιέ και τον τρόμο του στρατοπέδου.

  Οι Γιατροί χωρίς Σύνορα έφεραν στην δημοσιότητα πριν από λίγες εβδομάδες τις δέκα μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις που συνέβησαν εντός του 2009. Τα στοιχεία είναι αποκαρδιωτικά, καθώς πολλές είναι οι χώρες ειδικά στην Αφρική και την Ασία όπου όχι μόνο τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται καθημερινά, αλλά χιλιάδες πολίτες βρίσκονται σε τραγική κατάσταση από πλευράς κάλυψης στοιχειωδών αναγκών επιβίωσης εν μέσω συγκρούσεων και κάθε λογής βιαιοτήτων. Συνολικά, περίπου 4 εκ. παιδιά δεν καταφέρνουν να κρατηθούν στη ζωή εξαιτίας του υποσιτισμού, ενώ οι ασθενείς με AIDS αγωνίζονται με δυσκολία να αποκτήσουν πρόσβαση σε μεθόδους θεραπείας.

Τα στοιχεία αυτά κανονικά θα έπρεπε να αξιοποιούνται από τον ΟΗΕ στην προσπάθεια που καταβάλλει να περιορίσει τις εστίες κρίσεις και την προκύπτουσα φτώχεια. Όμως οι προτεραιότητες και το βάρος δίδεται μάλλον σε άλλα θέματα που συνήθως δεν σχετίζονται με την αποτελεσματική καταπολέμηση της φτώχειας, παρά το γεγονός ότι στα χαρτιά σχεδιάζονται πολλά και διάφορα.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, στην προσπάθειά τους να διαφωτίσουν την κατάσταση μας δίνουν στοιχεία για τις επτά από τις δέκα χώρες που υποφέρουν από έλλειψη ιατρικής περίθαλψης, συνεχιζόμενη βία, συγκρούσεις και εκτοπισμούς. Την ίδια στιγμή μάλιστα που νέες νόσοι και «ξεχασμένες ασθένειες», όπως η νόσος του Τσάγκας (100 εκ. κινδυνεύουν από την ασθένεια στην Λατινική Αμερική, 10-15 εκ. μολύνονται και 15 χιλ. χάνουν σε ετήσια βάση την ζωή τους) κάνουν την εμφάνισή τους ειδικά στις φτωχικές γειτονιές. Ο καθείς μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του και να κάνει τους δέοντες απολογισμούς, όντας φυσικά μακριά από τα εν λόγω προβλήματα.

  O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.

Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS», το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood