Κάθετος ορίζοντας - Βαβυλώνα
Στίχοι: Φύλακας - Μουσική: Βαβυλώνα | Δίσκος: Τα τέρατα παίζουν ακόμα (2001)

Παίζουμε για όσους κατοικούν πάνω σ’ αυτή τη γη,
την ίδια γη με εμάς.
Για όλους αυτούς που υπάρχει κάθετος ορίζοντας
και ζούνε μέχρι το τέλος ελπίζοντας πως κάποια μέρα
όλοι θα δουν πως αναπνέουμε τον ίδιο αέρα,
ότι μας γέννησε μητέρα μια ουράνια σφαίρα
σε μια οικογένεια χωρίς ιεραρχία,
όλα τα χρώματα θα μπουν στα ίδια δοχεία.

Γιατί ζωγράφοι παντού ζωγραφίζουν έναν πίνακα
μονόχρωμο του κόσμου αυτού
με μοντέλο τους την άσπρη τρέλα,
που ποζάρει με χάρη
μπροστά στην άσπρη ακουαρέλα
με φόντο τα λευκά τοπία.
Σε παροιμίες και παραμύθια
που διηγούνται μια λευκή ιστορία,
άσπρο το χώμα, άσπρα τα σπίτια,
άσπρο σκοτάδι να φωτίζει τη λευκή συνήθεια, αλήθεια.

Η κληρονομιά κατάρα για ‘μένα,
πόσο ηλίθια όσα προίκισαν κι εσένα;
Κι οι πρωτότοκοι τώρα απολαμβάνουν το χαλί,
μιλούν γι’ αδέρφια πατρίδες και δε σκύβουν κεφάλι.
Μα πάλι θα μας βάλουν αριθμούς και σίγουρα πάλι
θα μας χωρίσουν σε φίλους κι εχθρούς,
γιατί γι’ αυτούς τα μυαλά μοιάζανε πάντα με οικόπεδα,
σπέρνανε μίσος και φύτρωναν στρατόπεδα.

Τα ‘χω βάλει με το χρώμα μου
κι αυτό το στόμα που μιλάει για όσα του μάθανε να λέει.
Τα ‘χω βάλει με τη σκέψη μου
κι αυτή τη θέση που μου ‘δώσαν στον πλανήτη να γυρίζω.
Τα ‘χω βάλει με τ’ αδέρφια μου
γιατί νομίζουν όσα δε θέλω να νομίζω.
Ας κρατήσουν ότι φτιάξαν γκρεμίζοντας,
είναι ο δικός μου κάθετος ορίζοντας.

Καλωσήρθες στον πλανήτη που τα χρώματα
δίνουν και παίρνουν δικαιώματα,
κλείνουν κι ανοίγουνε τα στόματα
σαν μπουκάλια με πώματα
που ανοίγουν με την ίδια φορά.
Εδώ η διαφορά
είναι μόνιμα επικηρυγμένη συμφορά.

Εδώ τα χρόνια της χαράς περνάνε γρήγορα,
μ’ ένα στίγμα κάνουν ρήγμα και μοιράζουνε ρόλους,
παίρνουν δείγμα από δέρμα
και φορτίζουν με ρεύμα τους αντίθετους πόλους.
Έχουν ανάγκη από κώλους
κι υπάρχει χώρος για όλους,
κρατούν τους πάντες δεμένους σε πλήρη ακινησία
για μια αναβάθμιση στην αχρωματοψία.

Κι έτσι χωρίζουν το μυαλό σε ημισφαίρια,
ποια μειονότητα και ποια οικογένεια;
Τώρα πια την ανθρωπιά τη μετρούν σε περιφέρεια,
ποια προσφυγιά και ποια ιθαγένεια;
Μιλάς εσύ που οικόπεδα στο σύμπαν πουλάς,
σπίτια στον Άρη και ταξίδια στο φεγγάρι;
Πίσω τα γέλια του πλανήτη μείναν χάρτινα,
μείναν τα όνειρα τρύπια μα είναι τα λάθη δερμάτινα.

Τα ‘χω βάλει με το χρώμα μου
κι αυτό το στόμα που μιλάει για όσα του μάθανε να λέει.
Τα ‘χω βάλει με τη σκέψη μου
κι αυτή τη θέση που μου ‘δώσαν στον πλανήτη να γυρίζω.
Τα ‘χω βάλει με τ’ αδέρφια μου
γιατί νομίζουν όσα δε θέλω να νομίζω.
Ας κρατήσουν ότι φτιάξαν γκρεμίζοντας,
είναι ο δικός μου κάθετος ορίζοντας.

Τα ‘χεις βάλει με το χρώμα σου
κι αυτό το στόμα που μιλάει για όσα του μάθανε να λέει.
Τα ‘χεις βάλει με τη σκέψη σου
κι αυτή τη θέση που σου ‘δώσαν στον πλανήτη να γυρίζεις.
Τα ‘χεις βάλει με τ’ αδέρφια σου
γιατί νομίζουν όσα δε θέλεις να νομίζεις.
Ας κρατήσουν ότι φτιάξαν γκρεμίζοντας,
είναι ο δικός μας κάθετος ορίζοντας.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood