«Συγχέει τον σεβασμό που ποτέ δεν ενέπνευσε με τον φόβο που προκαλεί στους δρόμους. Είναι το κύριο όργανο καταστολής οποιασδήποτε μορφής κοινωνικού αγώνα ή αντίστασης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερες συνθήκες ζωής για το είδος του και κατ' επέκταση για τον ίδιο. Έχει υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου που αδυνατεί να κατανοήσει με οποιονδήποτε τρόπο τον επιζήμιο ρόλο του για την κοινωνία, αλλά και την σύνδεσή του με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων και της ιδιοκτησίας που ανήκει στους λίγους». [ Arkan ]

Τα προς το ζην - Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης
Στίχοι - Μουσική: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης | Δίσκος: 38 τ.μ.*

  «Όλη η πολεμική προπαγάνδα, οι κραυγές και τα ψέματα και το μίσος, έρχονται, όλα ανεξαιρέτως, από ανθρώπους που δεν πολεμούν». | «Κάθε πόλεμος, όταν πλησιάζει, παρουσιάζεται σαν μια αναπόφευκτη πράξη αυτοάμυνας απέναντι σε ένα μανιακό δολοφόνο». | «Ο πόλεμος εναντίον μια ξένης χώρας συμβαίνει μόνο όταν οι τάξεις με το χρήμα εκτιμούν ότι θα βγάλουν κέρδος από αυτόν». [ George Orwell ]

Με πόσα Μη αντέχει να ζει ένας άνθρωπος;

Είναι ανθεκτικό Ων ο άνθρωπος, αντέχει σε τρομερά αντίξοες συνθήκες αρκεί να έχει στο μυαλό του την κατεύθυνση, το σημείο, τις αξίες που φαίνεται σήμερα να ισοπεδώνονται εμπρός στην ανάγκη της κυριαρχίας των ενεργειακών πόρων του πλανήτη και μέσα σε έναν απίστευτο οικονομικό πόλεμο των μεγάλων δυνάμεων. Δυστυχώς το ξεκίνημα του 20ου αιώνα εφηύρε την τρομοκρατία ή την γέννησε για να τη χρησιμοποιήσει σαν το νέο υπερόπλο χειραγώγησης των μαζών.

Ποιος είναι ανθρωπότητα από 'μας;

Δύσκολη η προσπάθεια διαλογισμού πάνω σε στίχους, με βάζεις να σκεφτώ, να ονειροπολήσω στίχους που έγραψα πριν αρκετά χρόνια, τότε που οι αυτοματισμοί μου ήταν περισσότερο αυθόρμητοι. Σκέφτομαι, λοιπόν, λίγο ως Ιησουίτης, πως ο υπαρξισμός, και δεν εννοώ τον συγκινητικό Σάρτρ, αλλά εκείνο τον ατομικισμό της σύγχρονης μέχρι πριν έξι χρόνια υπερκαταναλωτικής Δύσης που οδήγησε σε αυτό το όνειδος, την απαξία πλέον του ατόμου και των δικαιωμάτων του.

  «Η θρησκεία εύκολα δημιούργησε το πιο βλακώδες παραμύθι που έχει ποτέ ειπωθεί. Σκεφτείτε το: η θρησκεία κατάφερε να πείσει τους ανθρώπους, πως υπάρχει ένας αόρατος άνθρωπος, που ζει στον ουρανό, παρακολουθεί το καθετί που κάνετε κάθε λεπτό της ημέρας, και αυτός ο αόρατος άνθρωπος έχει μια ειδική λίστα με 10 πράγματα που αυτός δεν θέλει να κάνετε. Και αν κάνετε οποιοδήποτε από τα 10 αυτά, έχει ένα ειδικό μέρος γεμάτο φωτιά και καπνό και καψίματα και βασανιστήρια και αγωνία, όπου θα σας στείλει να ζείτε εκεί, να καίγεστε, να υποφέρετε, να πνίγεστε, να ουρλιάζετε, να κλαίτε, εις τους αιώνες των αιώνων, μέχρι το τέλος του κόσμου. …Αλλά σας αγαπάει!». [ George Carlin ]

«Νανουρίσματα ονομάζονται τα αυθόρμητα, αυτοσχέδια τραγούδια που τραγουδούν κυρίως οι μητέρες αλλά και άλλα, οικεία στο παιδί, γυναικεία πρόσωπα για να δημιουργήσουν το απαραίτητο κλίμα ηρεμίας και να αποκοιμίσουν τα βρέφη τους. Αυθόρμητα γιατί το πρώτο πράγμα που νιώθει κάποιος, προσπαθώντας να ηρεμήσει ένα μωρό, είναι ότι πρέπει να του μιλήσει, να του τραγουδήσει, να το νανουρίσει.

Αυτοσχέδια γιατί, ακόμα κι αν μερικά βασικά μοτίβα μεταφέρονταν στον χρόνο και στις περιοχές, βασικό στοιχείο των νανουρισμάτων ήταν η ανάγκη των γονιών (της μάνας) να επικοινωνήσουν με τα παιδιά τους, εκφράζοντας τους την αγάπη, τις ελπίδες, τους φόβους και τις προσδοκίες τους, μερικές φορές μοιράζοντας μαζί τους ανομολόγητα μυστικά ή σκοτούρες και βάσανα. Συνοδεύονται από απαλό λίκνισμα του βρέφους στην αγκαλιά ή στην κούνια». [ Πηγή ]

5 χρόνια μετά την πρώτη πολιτική εμφάνιση της Χρυσής Αυγής στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, και με τη δίκη σε βάρος της να βρίσκεται σε εξέλιξη, όσοι θέλουν να δουν, βλέπουν, κι όσοι δεν θέλουν να καταλάβουν, παραμένουν επικίνδυνα ανόητοι. Το γιατί και το πως, το φίδι της μισανθρωπιάς και της βίας θέριεψε και σέρνεται μέσα στην ελληνική κοινωνία, προσπαθούν να περιγράψουν οι παρακάτω στίχοι…

  «Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει ο στρατός». Η φράση αυτή συνοψίζει με τον πιο εύστοχο τρόπο μια από τις πιο θεμελιώδεις αλήθειες της ελληνικής πραγματικότητας, αφού ο στρατός είναι ουσιαστικά ο προθάλαμος στον παραλογισμό του ελληνικού δημοσίου, στη λογική του βύσματος, της κομπίνας και του βολέματος. Πέρα από αυτά αποτελεί, βέβαια, και μια καλή εξάσκηση στο εθνικό μας άθλημα.

Δύο βασικοί άξονες λειτουργίας του ελληνικού στρατού είναι ο προβλεπόμενος τρόπος που πρέπει να γίνεται το καθετί και η άκαμπτη γραφειοκρατία. Αυτά οδηγούν σε καταναγκαστικούς παραλογισμούς και γελοίες διαδικασίες χωρίς κανένα νόημα». [ Slang]

Κι όλα αυτά σε μια ομοιόμορφη χακί καθημερινότητα. Στο μυαλό;

Πότε ένα τραγούδι είναι καλό…

Όταν το ακούω να μη με χωράει ο τόπος.
Όταν μετατρέπει το φυσικό περιβάλλον σε συνομιλητή μου.
Όταν με ψηλώνει.
Όταν θέλω να το ακούσουνε και οι άλλοι.
Όταν μ' αναγκάζει από ζήλια να πιάσω το όργανο στα χέρια.
Όταν μ' αναγκάζει ν' αφήσω το όργανο απ' τα χέρια.
Όταν ακούγοντάς το θέλω να χορέψω το χορό του Ζαλόγγου.

* * *

Όπως τα υπόγεια νερά βρίσκουν ρωγμές στο έδαφος και αναβλύζουν, και η πηγή δεν μπορεί να υπερηφανεύεται ότι δικό της είναι το νερό, το νερό υπάρχει υπόγεια. Έτσι πιστεύω ότι υπάρχει κι ένα σημαντικό ποτάμι των ήχων και βρίσκει ρωγμές στα κεφάλια κάποιων και αναβλύζει.

* * *

Το να τραγουδάς σημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή έχεις ξεφύγει απ' τα προβλήματα. Είναι βάλσαμο αυτό μεγάλο. Είναι όπως κάνουνε και οι μοναχοί που λένε την προσευχή, οι γιόγκηδες που λένε από μέσα τους τα μάντρα. Ένα τέτοιο πράγμα είναι και το τραγούδι στην ουσία.

Από το ανέκδοτο dvd «Στα κέρατα του ταύρου», που κυκλοφορεί με το 2ο τεύχος του περιοδικού «ΜΕΤΡΟ» (Φεβρουάριος 2015).

Από το προσωπικό blog του Πέτρου Θεοτοκάτου.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood