Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι δεν αποτελεί καν είδηση. Η Apple αγόρασε άλλη μια εταιρεία, την Beats, που θεωρείται απ' τις καλύτερες και πιο δημοφιλείς στην κατασκευή διαφόρων εξαρτημάτων ήχου (ακουστικά, mp3 player κλπ.).

Οι συγχωνεύσεις εταιρειών κι η αγορά μικρότερων επιχειρήσεων από οικονομικούς κολοσσούς είναι μια πραγματικότητα που έχει διάρκεια ζωής μερικών δεκαετιών. Όταν, μάλιστα, οι πρώτες συγχωνεύσεις έλαβαν χώρα, ελάχιστοι είχαν συνειδητοποιήσει την έκταση της παγκοσμιοποιημένης της οικονομίας, ενώ τώρα πια ελάχιστοι δεν τη θεωρούν μια δεδομένη πραγματικότητα.

Η μουσική, επίσης, εδώ και δεκαετίες έχει πάψει να αναφέρεται μόνη της ως λέξη, ως ουσιαστικό. Έχει επικρατήσει η χρήση της ως επίθετο, που αδυνατεί να σταθεί μόνο του γραμματικά. Η συνηθισμένη έκφραση, που ελάχιστους πάλι ενοχλεί, είναι μουσική βιομηχανία. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι το μόνο αναπόδραστο γεγονός θα ήταν αυτή η φράση που συμπυκνώνει όχι μόνο την κατάντια της μουσικής, αλλά και την πενία του ανθρώπινου πνεύματος.

Για αιώνες ολόκληρους η μουσική ήταν μια ζωντανή διαδικασία που συνέβαινε άπαξ και δια παντός. Δεν ηχογραφούνταν, αλλά παιζόταν τη στιγμή που ακουγόταν. Συνδεόταν με την ανθρώπινη επαφή, με την επικοινωνία και δημιουργούνταν συχνά την ώρα που οι ακροατές της την προσελάμβαναν και την συναισθάνονταν. Η αμοιβαιότητα έφερνε την δημιουργία.

Ο Βαγγέλης Καλαϊτζής εκτός από καλός μου φίλος είναι και εξαιρετικός σκηνοθέτης με ταλέντο μεγάλο την αγάπη του για τη μουσική, εδώ ασχολήθηκε με ένα τραγούδι μου από τον τρίτο δίσκο (Τα όνειρα του μικρού ψαριού / 2000). Ο ίδιος γράφει για την ταινία:

«Το «Μη» είναι μία ταινία μικρού μήκους η οποία προσπαθεί να απεικονίσει τις συναισθηματικές και ψυχολογικές πτυχές της οικονομικής κρίσης, γιατί η κρίση δεν είναι ένα εξωτερικό φαινόμενο αλλά ξεκινάει από μέσα μας. Η ιδέα είναι εμπνευσμένη από το τραγούδι «Μη» του συνθέτη Πέτρου Θεοτοκάτου.

Το «Μη» είναι μία λέξη που συνηθίζουμε να ακούμε κατά την παιδική μας ηλικία από τους γονείς και τους δασκάλους μας, όπως «μην κάνεις αυτό ή το άλλο». Όταν αυτή η λέξη συνεχίζει να υπάρχει στη καθημερινότητα ενός ενήλικα τότε αρχίζει να δημιουργεί μία εσωτερική φυλακή των συναισθημάτων του. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγεις από αυτή τη φυλακή είναι να αρχίσεις να κλαις βαθιά για το χαμό του αληθινού σου εαυτού.

Λοιπόν, αυτή η ταινία δείχνει ένα άνθρωπο ο οποίος μετά από βαθιά κατάθλιψη, βρίσκει τον τρόπο μέσω τον συναισθημάτων του να βγει από την εσωτερική του φυλακή».

Πες πως γεννιέσαι και έχεις λεφτά, σπίτια και κότερα κι εξοχικά
και πως ανήκεις στην κατηγορία εκείνη που λέμε «καλή κοινωνία».
Πρωτόδες το φως σε κάποια κλινική, μα φυσικά και ιδιωτική,
πήγες στα νήπια και τα προνήπια και γενικά τα ξεκίνησες ήπια.

Κι ύστερα ήρθε εκείνη η ώρα που για τα σχολεία σου λένε προχώρα
για να λάβεις μόρφωση που να 'ναι όσια κι όπως θα μάντεψες όχι δημόσια.
Για να στο κάνω και συγκεκριμένο πες ότι σου 'γραφε το πεπρωμένο
να ζήσεις Αθήνα, Λονδίνο, Παρίσι και γενικότερα κάπου στη Δύση.

Οι «Social Waste» δημιουργήθηκαν το 1999 στο Ηράκλειο της Κρήτης και αποτελούνται από τους: Λεωνίδα (στίχοι, μικρόφωνο), Γιάννη (λαούτο, μαντολίνο, ακορντεόν, κιθάρα, παραγωγή, μικρόφωνο), Πολύτροπο (μικρόφωνο), Χρήστο (στίχοι, μικρόφωνο, παραγωγή), Παρία (στίχοι, μικρόφωνο, παραγωγή), Ανίατο (στίχοι, μικρόφωνο, παραγωγη).

Από το ξεκίνημά τους τράβηξαν αμέσως την προσοχή των «Active Member», οι οποίοι τους πρότειναν να συνεργαστούν στα πλαίσια της ομάδας παραγωγής τους, της «Freestyle Productions». Μετά από περιπλάνηση ετών στον κόσμο του ελληνικού hip hop, πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, πολλά τραγούδια και εμπειρίες στη σκηνή, το 2004 αποχωρούν από την ομάδα.

Λόγω σπουδών, εργασίας και ανεργίας, στρατιωτικής θητείας αλλά και προσωπικών αναζητήσεων, το συγκρότημα αποχώρησε από τη μουσική σκηνή γενικότερα, τηρώντας σιγή ιχθύος μέχρι και το 2013, οπότε αποφάσισαν να ξαναβγούν στο προσκήνιο. «Γιατί η εποχή δε σηκώνει σιωπή…».

Το συγκρότημα «Δραμαμίνη» δημιουργήθηκε στη Δράμα και αποτελείται από τους, Γιάννη Μιχαηλίδη, Χάρη Μιχαηλίδη και Γιώργο Χατζηκωνσταντίνου.

Εκτός από τη δική τους μουσική, αναλαμβάνουν παράλληλα την επιμέλεια παραγωγής δίσκων, artworks και τη σκηνοθεσία video clips άλλων καλλιτεχνών, όπως οι Σπ. Γραμμένος, Άγριες Φράουλες, Αντ. Μπακαούκας, Tryfon κ.α. Δείτε αναλυτικά εδώ.

- Το 2005 συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Δρόμος».

- Το 2011 κυκλοφορούν μια ταινία μικρού μήκους δικής τους δημιουργίας, που ονομάζεται «ΝΕΦΗ» και έχει ως θέμα τα χωριά που ερημώνουν, τη μοναξιά των ηλικιωμένων και όπου διαβάζονται ποιήματα από την πρώτη ανέκδοτη ποιητική συλλογή του Γιάννη Μιχαηλίδη.

- Το 2012 ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του καινούργιου τους δίσκου που θα αποτελείται αποκλειστικά από ποιήματα του Κ. Γ. Καρυωτάκη. Ο δίσκος θα λέγεται «Με το Μηδέν και το Άπειρο να συμφιλιωθούμε» και αναμένεται να κυκλοφορήσει.

Επί σκηνής - και όχι μόνο - έχουν συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες, όπως, οι Μ. Φάμελλος, Στ. Δρογώσης, Φ. Πλιάτσικα, Κύριος Κ., Ν. Πορτοκάλογλου, Ορ. Ντάντος, Θ. Ανεστόπουλος, Γ. Δημητριάδης.

Ο «Κύριος Κ.» - κατά κόσμον Θοδωρής Κοντάκος - έχει δανειστεί το καλλιτεχνικό του όνομα από τον Κ. του βιβλίου «Ο πύργος» του Κάφκα. Γεννημένος το 1984, ζούσε και ζει στον Κόκκινο Μύλο και απτελεί «αιώνιος φοιτητής» του τμήματος Μουσικής Τεχνολογίας & Ακουστικής στο Ρέθυμνο.

- Το 2005 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι του «Χαμένη ελπίδα».

Στην μουσική του πορεία έχει συνεργαστεί με γνωστούς και αγνώστους καλλιτέχνες, μπάντες & μουσικούς, όπως οι Φίλιππος Πλιάτσικας, Μανώλης Φάμελλος, Γιώργος Δημητριάδης, Ζακ Στεφάνου, Λεωνίδας Μπαλάφας, Ορέστης Ντάντος, Δραμαμίνη, και έχει μοιραστεί μαζί τους από τη σκηνή, μέχρι τους στίχους, τη φωνή και την παραγωγή δίσκων.

Η «Μαύρη Μαγιονέζα» πρωτοεμφανίζεται το 1996, όταν το συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη ονόματι «Νυχτοπούλι» (από το 1994) αποφασίζει να αλλάξει το όνομά του.

Το έτος της μετονομασίας οριστικοποιείται και η σύνθεση του συγκροτήματος με τους, Ανδρέα (κιθάρα, φωνή), Κώστα Μαντζουκίδη (μπάσο, φωνητικά) και Θωμά Αρβανίτη (τύμπανα, φωνητικά), ενώ τo 2010 προστίθεται ο Ορέστης Ναλμπάντης (κιθάρα, φωνητικά).

Ο ήχος της μπάντας εξελίσσεται σε κάθε καινούριο δίσκο. Αρχικά κινείται γύρω από ένα πυρήνα σκληρού ροκ με έντονες αναφορές σε άλλα μουσικά ακούσματα όπως το funk, το blues, το punk, και καταλήγει μετά από πειραματισμούς στον ίδιο σκληρό ήχο αλλά με ακόμα περισσότερες «αλλοπρόσαλλες» αναφορές σε μουσικές όπως το hip-hop, το drum ‘n’ bass, το breakbeat, την electronica. Ο προσεγμένος εγκεφαλικός στίχος των τραγουδιών είναι στοιχείο χαρακτηριστικό.

Είναι από τις πρώτες μπάντες στην Ελλάδα που εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 στην σκηνή με υπολογιστή και προβολές video στο φόντο τους. Τον Δεκέμβριο του 2008 δίνει την πρώτη ελληνική διαδικτυακή συναυλία, που δυστυχώς επισκιάστηκε από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η οποία έγινε γνωστή κατά την διάρκεια της συναυλίας μέσα από το chat room του event.

Στη διάρκεια των χρόνων η «Μαύρη Μαγιονέζα» έχει πραγματοποιήσει πάμπολλες συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, τηλεοπτικές εμφανίσεις και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις. Μόλις πριν λίγες μέρες συμπλήρωσε 15 χρόνια μουσικής ζωής και δημιουργίας.

Οι «Panx Romana» είναι ένα συγκρότημα που γεννήθηκε τον Μάιο του 1982, αποτελούμενο από τους Frank (φωνή), Woody (κιθάρα), Χούλιο (μπάσο) και διάφορους ντράμερ αρχικά και μέχρι το 1985, οπότε στο σχήμα καθιερώνεται ο Δημήτρης Δημητράκας.

Με ήχο punk'n'roll και επιρροές από ska και reggae, τραγουδάνε για τους πολίτες του κόσμου, για το όραμα μιας γης δίχως σύνορα, τους άστεγους, τους μετανάστες, τον ρατσισμό, τον αντιμιλιταρισμό, για ενότητα, αλληλεγγύη, αγάπη για τον άνθρωπο, τη φύση και τα ζώα, αλλά και τις θέσεις τους εναντίον κάθε είδους ναρκωτικών και εξαρτήσεων, ακόμα και με την απόλυτη άρνηση συμμετοχής τους σε συναυλίες με πολιτική χροιά.

- Το 1993 ο Χούλιο φεύγει από το γκρουπ και τη θέση του παίρνουν άλλοι μουσικοί, αλλά επιστρέφει το 1999.

  Ο Ορέστης Ντάντος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από τα μουσικά σχολεία και τα ωδεία, πέρασε στο τμήμα Μουσικών Σπουδών και πλέον είναι καθηγητής μουσικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Παράλληλα με τη διδασκαλία συνεχίζει να γράφει, να ηχογραφεί και να ερμηνεύει σε live εμφανίσεις τα «αστικά ηλεκτρικά» τραγούδια του, όπως τα χαρακτηρίζει ο ίδιος.

Το γκρουπ δημιουργήθηκε το 2007 στη Θεσσαλονίκη. Αποτελείται από τους Πόλυς Ζουκ (φωνή & ακουστική-ηλεκτρική κιθάρα), Γιώργο Καρακούλια (ηλεκτρική κιθάρα), Γιάννη Τσελίκα (μπάσο), Βασίλη Ιορδανίδη (πλήκτρα) και Γιώργο Κουκουβίνο (τύμπανα).

Το ύφος των τραγουδιών τους είναι πολυμορφικό, ατμοσφαιρικές μπαλάντες διπλά σε ποπ μελωδικούς, δυνατούς ρυθμούς και ένας στίχος αρκετά αισιόδοξος με πολλές πινελιές ρομαντισμού, ειρωνείας και θυμού.

Από το 2008 πραγματοποιούν ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Τη σκηνή έχουν μοιραστεί μαζί με αξιόλογα ονόματα, όπως Π. Παυλιδης, Απροσάρμοστοι, Β. Παπακωνσταντινου, Λ. Μπαλάφας, Zακ Στεφανου κ.α.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood