Τις εικόνες μπορείτε να τις δείτε και εδώ.

[ Σοβαρές απόψεις ]

Τί ακροβασία νοήματος, τί ακροβασία ανάμεσα στο πονεμένο και το παιγνιώδες.
Δεν μπορώ με σιγουριά να κρίνω αν αυτός που το έγραψε υποφέρει και σαρκάζει την ίδια ώρα,
αν περισσότερο υποφέρει ή περισσότερο σαρκάζει.
Εκείνο που μπορώ να κάνω είναι να ενώσω τη φωνή μου με τη δική του
και να την παρακαλέσω: Αγάπα τον τουλάχιστον τα Σάββατα...

Από: old-boy.blogspot.com.

  Στο blog "Δυνατό μυρμήγκιη πλειονότητα των κειμένων του έχει πάντα κάτι ξεχωριστο να σου πει, κάτι ξεχωριστό να σου βάλει σαν σκέψη στο μυαλό. Προ μηνών δημοσιεύτητηκε ένα κείμενο για τις αθλητικές εφημεριδες του ελληνικού τύπου και την σπατάλη νοημοσύνης που ουσιαστικά επι/απο-τελούν. Το κείμενο καθεαυτό έχει μαγάλη αξία και θα μπορούσε άνετα να αναδημοσιευτεί και μόνο του. Έρχεται όμως ένα σχόλιο ενός ανώνυμου επισκέπτη του blog, που η αλήθεια είναι, καθιστά το κείμενο ακόμη πιο σημαντικό. Τους λόγους ας τους κρίνει ο καθένας μόνος του...

..."Κάθε μέρα φιγουράρουν στα περίπτερα της πόλης. Περαστικοί κάνουν μια στάση διαβάζοντας τα πρωτοσέλιδα, τον αθλητικών εφημερίδων συνήθως, αφού οι πολιτικές εφημερίδες έχουν γίνει ένα καταθλιπτικό τοπίο  τρομοκρατίας συνειδήσεων. Η ποικιλία μεγάλη, ανάλογα την ομάδα και την όρεξη. Το περιεχόμενο τους μεγίστης σημασίας!! Από μικρό παιδί προβληματιζόμουν όταν έβλεπα αυτά τα πρωτοσέλιδα. Για του λόγου του αληθές εδώ είναι μερικοί τίτλοι από τις σημερινές αθλητικές εφημερίδες, δεν τις έχω δει ακόμα.. τώρα θα ψάξω, έχω τη σιγουριά ότι δε θα απογοητεύσει το άρθρο μου η αναζήτηση, αλλά θα μου δώσει τις αποδείξεις της σπατάλης νοημοσύνης.. Μισό λεπτό!

Το Φως: ΠΑΤΑΕΙ ΓΚΑΖΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Score: VAMOS Αεκάρα

Derby news: Όλοι παρόντες στον "πράσινο Γολγοθά"

ΓΑΥΡΟΣ: ΚΑΚΑ, ΝΤΟΥΝΤΟΥ

η Ώρα: Εποχή "Χιμένεθ"

Η Γάτα: Κούπερ καλεί Μπλάνκο

Ο φίλαθλος: Vamos ΑΕΚ

Η Πράσινη: Έτσι θα γίνει ρουκέτα

Εξέδρα: Έρχομαι να πετύχω

Goal: Έρχομαι να την κάνω ξανά Αεκάρα

Πρωταθλητής: Έβαλαν στο μάτι τον θρύλο

Sport Day: Έτσι θα την αλλάξει

Σταμάτα τις απαγορεύσεις και δωσ’ του απλά τις σωστές πληροφορίες. Σταμάτα τις διδαχές για τις αξίες και δωσ’ του τα κίνητρα να τις ανακαλύψει και να τις αναγνωρίσει το ίδιο. Σταμάτα να ηθικολογείς και άκου γιατί και ποιόν βρίζει.

Σταμάτα να ρωτάς «πώς πέρασε» και ρώτα «πώς θα ήθελε» να περνά. Σταμάτα να ασχολείσαι με αυτό «που θα έπρεπε να το απασχολεί» και μάθε τί το απασχολεί πραγματικά.

Το παιδί δεν είναι ουδέτερο. Είναι άγρια υποκειμενικό.
Το παιδί δεν αντιδρά επειδή είναι έφηβος.
Εσύ είσαι γέρος γιατί είσαι υποταγμένος.

Σταμάτα να του μιλάς για δουλειά και λεφτά.
Σταμάτα να του μιλάς για τη σκληρή κοινωνία.
Άφησέ το να παλεύει για τον δικό του κόσμο
κι όχι να μπει σ' αυτόν που έφτιαξες εσύ.

Σταμάτα να το αντιμετωπίζεις σαν «παιδί»
όταν για πρώτη φορά ερωτευτεί και
τσακωθεί με τον καλύτερό του φίλο.

Άφησέ το να οργισθεί για να μάθει να αισθάνεται.
Άφησέ το να κλάψει για να μάθει να πονάει.
Άφησέ το να αντέχει για να μάθει να προχωράει.

Σταμάτα να είσαι κηδεμόνας.
Σταμάτα να θες να γίνεις φίλος του.
Μείνε μαζί του για να κρίνεις τα σωστά και
να το στηρίζεις στα λάθη του χωρίς να τα δικαιολογείς.

Το παιδί πρέπει να ΖΕΙ.
Εσύ πρέπει απλά να είσαι ΕΚΕΙ.

    Mπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Να σταθείς στην ουρά για συσσίτιο με ένα κατσαρόλι στο χέρι, να κοιμηθείς πάνω σε χαρτόνι άνεργος για 18 μήνες, το σπίτι χαμένο στον πληστηριασμό από απλήρωτες δόσεις κι ύστερα να μπεις στο σωρό κάτω από το βασιλικό μπαλκόνι και να ζητωκραυγάσεις αυτούς που σε κατάντησαν έτσι.

Μπορείς να κάνεις πως δεν ξέρεις, πως δεν κατάλαβες ποτέ πως η αποικιοκρατία μεταμορφώθηκε σε λαμπερό καπιταλισμό, πως δεν έχεις ιδέα πως το κοκκαλιασμένο χεράκι του παιδιού της Αφρικής και αύριο του δικού σου παιδιού, κάπου συναντιέται με την ανεξήγητη αλλά δεδομένη χλιδή που ζουν κάποιοι επειδή "έτσι είναι τα πράγματα", επειδή το λέει δήθεν η παραδοση, κι ας μην μπορείς να εξηγήσεις τι προσφέρουν και τι αφαιρούν όλοι αυτοί και το πρότυπό τους απ' τη δική σου ζωή..

Να χαμογελάσεις βλέποντας το παιδί σου με μια ψεύτικη τιάρα να ονειρεύεται πριγκηπικούς έρωτες έξω από το άθλιο τροχόσπιτο. Μπορείς να κάνεις πως δεν άκουσες, δεν είδες ποιοί ήταν οι καλεσμένοι τους σε αυτό τον "υπέροχο" γάμο, πως δεν πήρες είδηση πως όλοι αυτοί που βύθισαν τον πλανήτη στη φτώχεια τα τελευταία χρόνια ήταν εκεί αν είχαν φροντίσει να έχουν αγοράσει ένα τίτλο κόμη, δούκα και δε συμμαζεύεται.

Κι ύστερα να βυθιστείς στο λήθαργό σου μπροστά στην οθόνη και να φανταστείς πως είσαι κι εσύ εκεί ανάμεσα σε όλους αυτούς τους σπουδαίους "ανθρώπους". Να κλείσεις τα μάτια, να ακούσεις τους υπέροχους ύμνους μέσα στο Αββαείο και τους πρίγκηπες να ορκίζονται πίστη σαν απλοί θνητοί. "Στα πλούτη και στη φτώχεια...". Μπορείς εσύ, ένα τίποτα, να είσαι παρών όπως πάντα στα κοσμοϊστορικά γεγονότα, της ζωής των άλλων...

Από giorgossarris.blogspot.com.

Διαβάστε επίσης:

Ο Άκης κι η Γαλλική Επανάσταση

  Έμπνευση, μια λέξη με πολιτιστικό και κυρίως καλλιτεχνικό χαρακτήρα. Το ελιξίριο κάθε καλλιτέχνη, κάθε ποιητή, κάθε τραγουδοποιού, κάθε δημιουργού. Απροσδιόριστο, αόριστο, τυχαίο και χρονικά ασύμμετρο. Αρκεί ένας μικρός συγχρονισμός. Μια στιγμή, μια εικόνα, ένα χαμόγελο, μια κίνηση ή μια λέξη ώστε τελικά η έμπνευση να γίνει στίχος, μουσική, πίνακας, σκέψη, συναίσθημα, εικόνα,δημιουργία και κίνητρο.

Τί είναι άραγε αυτό που μπορεί να εμπνεύσει;

(Τις εικόνες μπορείτε να τις δείτε και εδώ.)

...«Γίνε με στίχους η φωνή του αποκλεισμένου, με ήχους,
η οργή του κουρασμένου στους τοίχους,
η ντροπή του ξεπεσμένου, ελπίδα στα μάτια κάθε φοβισμένου»...

Οι στίχοι από το Blah blasphemy των Active Member.


Τις εικόνες μπορείτε να τις δείτε και εδώ.

  Την επόμενη ζωή μου θέλω να τη ζήσω ανάποδα. Ξεκινάς από νεκρός. Έτσι το γλιτώνεις αυτό. Μετά ξυπνάς σε ένα γηροκομείο και αισθάνεσαι κάθε μέρα και καλύτερα. Σε πετάνε έξω από το γηροκομείο γιατί δεν είσαι πλέον τόσο γέρος. Πηγαίνεις και εισπράττεις την σύνταξή σου και μετά όταν αρχίζεις να δουλεύεις σου δίνουν δώρο ένα χρυσό ρολόι και κάνουν πάρτι για σένα την πρώτη μέρα στην δουλειά. Δουλεύεις τα επόμενα 40 χρόνια μέχρι να γίνεις νέος και να χαρείς την ζωή.

Κάνεις πάρτι, πίνεις αλκοόλ και γενικά είσαι «ατακτούλης». Μετά είσαι έτοιμος για το γυμνάσιο. Μετά πας στο δημοτικό, γίνεσαι παιδί, παίζεις. Δεν έχεις ευθύνες, γίνεσαι βρέφος μέχρι τη στιγμή που γεννιέσαι.Μετά περνάς 9 μήνες κολυμπώντας σε ένα πολυτελές σπά με όλα τα κομφόρ, κεντρική θέρμανση και πλήρη εξυπηρέτηση, μεγαλύτερο χώρο κάθε μέρα και... να το!! Τελειώνεις σαν ένας οργασμός...

Από giorgossarris.blogspot.com.

  Τι μένει στον άνθρωπο αν του αφαιρέσεις την ελευθερία, την έμπνευση, τα ταξίδια, τα όνειρα, την ελπίδα, την πρόκληση, την έρευνα, την φιλοσοφία, την ονειροπόληση, την απόδραση, την διεύρυνση του εαυτού, το παράξενο, την περιπέτεια; Αν δεν σε αφήσουν να βγεις από το σπίτι σου, την γειτονιά σου, την πόλη σου, την χώρα σου, που ξέρεις πως είναι ο κόσμος;

Καθένας ενδιαφέρεται για την υποκειμενική του ιστορία, για τις βαρετές υποχρεώσεις του και για να εκπληρώσει την λίστα με τις προσδοκίες που έχει γι’ αυτόν το Σύστημα. Έτσι γίνονται φοβισμένοι, αυστηροί, ζηλιάρηδες, αγενείς, δυστυχισμένοι, καχύποπτοι, στενόμυαλοι. Λειτουργούν μόνο με βάση το συμφέρον τους, κρατάνε κακίες, συμπεριφέρονται με μικροπρέπεια. Παραδίδονται στα κελεύσματα του Matrix, υποκρίνονται στους γύρω τους, είναι αμόρφωτοι και μιζεριάζουν. Γίνονται μέτριοι.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood